بهترین ابزار نوشتن هوش مصنوعی برای مقالات، وبلاگ ها و محتوا در سال 2023 - وی دیجیتال مارکتینگ
https://vdigimarketing.com/the-best-ai-writing-tool-for-articles-blogs-and-content-in-2023/
سیکل لینده-همپسون یک روش مایع سازی گازها است که با ایجاد انبساط در یک گاز متراکم، آن را سرد میکند و سپس گاز سرد را از طریق یک مبدل گرمایی عبور میدهد تا گاز ورودی را که متراکم است سرد کند. این روش در سال ۱۸۹۵ توسط ویلیام همپسون در انگلستان و کارل فن لینده در آلمان به طور جداگانه توسعه داده و ثبت شد.
این سیکل برای مایع سازی گازهایی مانند هیدروژن، نیتروژن، اکسیژن و آرگون کاربرد دارد. برای مایع سازی گاز آرگون، لازم است که دمای گاز به حدود -۱۸۶ درجه سانتیگراد برسد. برای این منظور، باید فشار گاز را به حدود ۲۰۰ بار افزایش داد و سپس آن را از طریق یک توربین انبساط داد تا دمای آن کاهش یابد. سپس گاز سرد را با گاز ورودی در تماس قرار داد تا حرارت خود را به آن منتقل کند. در نهایت، گاز خروجی را به یک جداساز فرستاد تا بخش مایع و بخار آن جدا شوند.
طراحی ترمو اقتصادی سیکل لینده-همپسون بستگی به پارامترهای مختلفی دارد، مانند فشار و دمای ورودی، نسبت انبساط، جرم جریان، بازده توربین و مبدل گرمایی و هزینههای سرمایهگذاری و عملیاتی. برای بهینهسازی این پارامترها، معمولاً از روشهای تحلیل ترمودینامیکی و اقتصادی استفاده میشود.
: https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B3%D8%B1%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4_%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C%D8%A7%D8%A8%DB%8C
: https://civilica.com/doc/426238/
: https://safirdep.com/product-category/%d8%a2%d9%85%d9%88%d8%b2%d8%b4%db%8c/%d9%85%d9%82%d8%a7%d9%84%d8%a7%d8%aa-%d8%aa%d8%b1%d8%ac%d9%85%d9%87-%d8%b4%d8%af%d9%87/%d9%85%d9%82%d8%a7%d9%84%d8%a7%d8%aa-%d9%85%d9%87%d9%86%d8%af%d8%b3%db%8c-%d9%85%da%a9%d8%a7%d9%86%db%8c%da%a9/
: https://www.en.symposia.ir/ICOGPP03
Particle Image
Reconstruction
Software
A free Python package for Particle Image Velocimetry
PaIRS-UniNa
PaIRS-UniNa is a project developed by the Experimental Thermo Fluid-Dynamics (ETFD) group of University of Naples "Federico II" since 2000. It is aimed to provide fast and efficient tools for digital Particle Image Velocimetry (PIV) analysis in research and industrial applications
جریان تراکم ناپذیر (Incompressible Flow) یا همان جریان Isochoric Flow به جریانی گفته میشود که در آن چگالی سیال در حجم کنترل ثابت باشد. باید توجه داشت که تراکم ناپذیری جریان به هیچ عنوان دلالت بر تراکم ناپذیری سیال آن ندارد. به بیان ریاضی به جریانی تراکم ناپذیر است که دیورژانس سرعت آن صفر باشد (u=0.∇)
روش استنتاجویرایش
شرط لازم برای تراکم ناپذیری جریان این است که چگالی، {\displaystyle \rho }، در یک حجم بینهایت کوچک، dV، که با سرعت جریان u حرکت میکند، ثابت باقی بماند. از نظر ریاضی، چنین قیدی به این معناست که مشتق مادی (که در زیر تعریف شدهاست) چگالی باید از صفر شود تا جریان تراکم ناپذیر باشد. قبل از معرفی چنین قیدی، باید قانون پایستگی جرم را اعمال نموده تا روابط مورد نیاز بدست آید. جرم با استفاده از انتگرال حجمی چگالی، {\displaystyle \rho } بدست میآید:
{\displaystyle {m}={\iiint \limits _{V}\!\rho \,\mathrm {d} V}.}
قانون پایستگی جرم ایجاب میکند که مشتق بر حسب زمان جرم، درون یک حجم کنترل با شار جرمی، J، در سراسر مرزهایش برابر باشد. از نظر ریاضی میتوانیم این قید را به صورت ی انتگرال روی سطح نشان دهیم:
{\displaystyle {\partial m \over \partial t}={-\iint \limits _{S}\!\!\!\!\!\!\!\!\!\!\!\subset \!\supset (\mathbf {J} \cdot \mathrm {d} \mathbf {S} )}.}
علامت منفی در عبارت بالا اطمینان میدهد که جریان به سمت بیرون موجب کاهش جرم نسبت به زمان میشود، با این قرارداد که بردار مساحت سطح به سمت بیرون است. اکنون با استفاده از قضیه دیورژانس میتوانیم رابطهٔ بین شار و مشتق جزئی چگالی نسبت به زمان را استخراج نماییم:
{\displaystyle {\iiint \limits _{V}{\partial \rho \over \partial t}\,\mathrm {d} V}={-\iiint \limits _{V}\left(\nabla \cdot \mathbf {J} \right)\,\mathrm {d} V},}
بنابراین:
{\displaystyle {\partial \rho \over \partial t}=-\nabla \cdot \mathbf {J} .}
برای فرض جریان تراکم ناپذیر نیازی نیست که مشتق جزئی چگالی با توجه به زمان صفر شود. وقتی در مورد مشتق جزئی چگالی نسبت به زمان صحبت میکنیم منظورمان نرخ این تغییر درون یک حجم کنترل با موقعیت ثابت است. وقتی مجبور نشویم که مشتق جزئی چگالی نسبت به زمان صفر نباشد، خودمان را به سیالات تراکم ناپذیر محدود نکردهایم زیرا چگالی در حالی که جریان از یک موقعیت ثابت دیده میشود، میتواند تغییر کند و همچنین در زمانی که سیال در حجم کنترل جریان دارد میتواند تغییر کند. این مسئله عمومیت دارد و این موضوع که مشتق جزئی چگالی نسبت به زمان لازم نیست صفر شود، نشان میدهد که سیالات تراکم پذیر، میتوانند جریان تراکم ناپذیر را در خود داشته باشند. چیزی که برای ما اهمیت دارد، تغییر در چگالی یک حجم کنترل است که در راستای جریان با سرعت u حرکت میکند. شار با توجه به رابطهٔ زیر به سرعت جریان وابسته میشود:
{\displaystyle {\mathbf {J} }={\rho \mathbf {u} }.}
پس قانون پایستگی جرم به صورت زیر خواهد شد:
{\displaystyle {\partial \rho \over \partial t}+{\nabla \cdot \left(\rho \mathbf {u} \right)}={\partial \rho \over \partial t}+{\nabla \rho \cdot \mathbf {u} }+{\rho \left(\nabla \cdot \mathbf {u} \right)}=0.}
رابطهٔ اخیر (که در آن قانون ضرب اعمال شدهاست) به معادلات ناویه-استوکس معروف است. اکنون به معادلهٔ زیر در مورد مشتق کل چگالی نیاز داریم (که در اینجا از قاعده زنجیری استفاده میکنیم):
{\displaystyle {\mathrm {d} \rho \over \mathrm {d} t}={\partial \rho \over \partial t}+{\partial \rho \over \partial x}{\mathrm {d} x \over \mathrm {d} t}+{\partial \rho \over \partial y}{\mathrm {d} y \over \mathrm {d} t}+{\partial \rho \over \partial z}{\mathrm {d} z \over \mathrm {d} t}.}
بنابراین اگر حجم کنترلی اختیار کنیم که با سرعت سیال جابجا میشود (مثلاً، (dx/dt, dy/dt, dz/dt) = v)، این عبارت به مشتق مادی تبدیل میشود:
{\displaystyle {D\rho \over Dt}={\partial \rho \over \partial t}+{\nabla \rho \cdot \mathbf {u} }.}
و با استفاده از معادلهٔ پیوستگی که در بالا آمد خواهیم دید:
{\displaystyle {D\rho \over Dt}={-\rho \left(\nabla \cdot \mathbf {u} \right)}.}
یک تغییر در چگالی در گذر زمان به این معنی است که سیال یا فشرده شده یا منبسط گشته است (یا جرم ی که در حجم ثابت ما، dV بودهاست تغییر کرده) که این تغییرات از نظر ما قابل فرض نیست. پس باید مشتق مادی چگالی صفر شود و برای چگالیهای غیر صفر دیورژانس سرعت سیال صفر خواهد بود:
{\displaystyle {\nabla \cdot \mathbf {u} }=0.}
پس همانطور که از قانون پایستگی جرم و قید ثابت ماندن چگالی در حجم مشخص برآمد، مشخص شد شرایط معادل اینکه جریان تراکم ناپذیر باشد، این است که دیورژانس سرعت سیال صفر شود.
جریان تراکم ناپذیر - ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AC%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%86_%D8%AA%D8%B1%D8%A7%DA%A9%D9%85_%D9%86%D8%A7%D9%BE%D8%B0%DB%8C%D8%B1
Momentum Thickness
Momentum thickness is defined in relation to the momentum flow rate within the boundary layer. This rate is less than the rate that would occur if no boundary layer existed, when the velocity in the vicinity of the surface, at the station considered, would be equal to the mainstream velocity Ue.
For the typical stream tube within the boundary layer (Fig. 3.8(b)), the rate of momentum defect (relative to the mainstream) is ρu(Ue−u)δy. Note that the mass flow rate ρu actually within the stream tube must be used here, because the momentum defect of this mass is the difference between its momentum based on mainstream velocity and its actual momentum at position x in the boundary layer.
The rate of momentum defect for the thickness θ (the distance through which the surface must be displaced so that, with no boundary layer, the total flow momentum at the station considered is the same as that actually occurring) is given by ρUe2θ. Thus
(3.25)∫0∞ρu(Ue−u)dy=ρUe2θ
that is,
(3.26)θ=∫0∞uUe(1−uUe)dy
The momentum thickness concept is used in the calculation of skin-friction losses.
🔸این هوش مصنوعی فقط در چند ثانیه مقاله مروری تولید میکنه
🔸و مایندمپ ایجاد میکنه
🔸و همینطور در تبدیل موضوع یا ایده پژوهشی به عنوان خیلی کمک میکنه
#اخبار_و_جزوه_برتر
اولین مرجع رسمی اخبار
و اطلاع رسانی دانشگاه های کشور
🆔 @JozveBartarOfficial