از اینکه اکانت ادمای جدید میبینم و میفهمم که چقدر دنیا های مختلف و دیدگاه های مختلف همین الان تو کانالم حضور دارن، مشتاق میشم برای اشنایی بیشتر .
(بهرحال حرفی چیزی داشتین میدونین که ناشناس پینه)
صرفا بعضی وقتا از اینکه حس خوشحالی کنم ناراحت میشم، نه اینکه حس کنم لیاقتشو ندارم ، فقط حس میکنم که شاید ادمای دیگه ای وجود داشته باشن که مثل من ، الان ، حداقل تو این لحظه خوشحال نیستن، و این منو یکم از خوشحالیم دور نگه میداره، و حداقل زمان هایی که دنیا بهم لبخند میزنه ارزو میکنم کسی اونموقع گریه نکرده باشه:(
