میدونی . . همش با خودم میگم یعنی واقعا نزاشتی بیام؟

یعنی واقعا دیدار به قیامت؟

خب این الان عذابه یا درد؟

این جاموندگی، رنج مقدسه یا عذاب الهی؟

درسته نتونستم برات جون بدم . . اما تب که کردم . .

درسته نتونستم ببینمت اما تلاش که کردم . .

میدونی چی بیشتر از هر چیزی منو آتیش میزنه؟

امام سید مجتبی نتونست برات راحت عزاداری کنه . . مظلومیت شما و امام سید مجتبی . . این منو از هلهله اون بی همه چیزا هم بیشتر میسوزونه . .

ولی . . من تو خیالم با شما زندگی میکردم . . خب الانم به همون خیال ادامه میدم . . اما مگه میشه؟ مگه میزارن؟

یعنی حتی در حد سیاهی لشکرم ارزش حضور نداشتم؟ لابد نداشتم دیگه . .

ولی ممنون که گذاشتی حدیثم بیاد . . اینجوری هم مامانم خوشحال میشه هم حدیث به خواسته اش رسیده . . حدیث من خیلی شمارو دوست داشت باباجون . . مراقبش باش این چند ساعتی که میاد کنارتون . .

حس آدمی رو دارم که انگار حب و ارادتش و حرفاش و کاراش همه ادعا بوده . . ولی با تمام وجود هم میدونم که هیچوقت حبم به شما ادعا نبوده واقعی بوده از ته ته ته دلم بوده