_ازتومیخوامکهمنوحرمبیاری🥲 .
بي جار و شیتیل
صبحها پی ِ مکتب و دانشگاه و الباقی
را پی ِ آوینی و مرتضاٰ مطهری
دویدیم ..
و َ
در اِزای همهٔی لکه غمها،
گِرهها و خَلاها و
بمبارانهای مجازي ،
نسترن و داوودی .. کاشتیم
تا مبادا استخوانِـمان
تیره شود به
روزگار ِ آزگار..
و تنها همین :) .
نیازبهمشهددارمواسهبرگشتنبهحالتکارخونه.
غمیدارمزدلتنگیکهدرعالمنمیگنجد ...