مــmanــاه
متاسفانه واقعيت اينه ك دونفر هيچوقت همديگه رو تو يه زمان ب يه اندازه دوس ندارن..
يكيشون هميشه وقتی ب خودش مياد ك اون يكی يا حسش وجود نداره ، يا خودش!
یه دیالوگی بود که میگفت:
چه شکستی بزرگتر از اینکه بعد از گذروندن این همه وقت پای ینفر، بفهمی چقدر باهات غریبست :)
و چه آدمایی که تو خیالِ خودمون باهاشون زندگی میکردیم ولی واسشون هیچی نبودیم جز یه آدم معمولی