نیاز داریم به یک نفر که بپرسد: «بهتری؟»
و بیتعارف بگوییم: «نه! راستش اصلا خوب نیستم.»
نیاز داریم به کسی که از بد بودن حال ما، به نبودن پناه نبرد، که بشود بگویی خوب نیستم و او بماند و بسازد و با حرفهایش، امید و انگیزه و لبخند بیاورد. که برایش خودت باشی و برای نگه داشتن و ماندنش نقاب «من خوبم و همه چیز رو به راه است» نزنی.
نیاز داریم به یک نفر که رفیق باشد، نه دوست! که«دوست» یار شادی و آسانیست و «رفیق» شریک غمها و بانی لبخندها...
که فرق است میان رفیق و دوست و ما اینروزها دلمان رفیق میخواهد، نه دوست!
.
مــmanــاه
رو دَر خروجی یه کافه نوشته بود:
«آدم کسی رو که بیشتر از همه دوست داره زودتر از دستش ناراحت میشه!
این حساسیت از دوست داشتن زیاده..
پس لطفا درکش کن نه ترکش..»
حقیقتا قلبم از این جمله=))
.
مــmanــاه
فیلم آشغال های دوست داشتنی یه دیالوگی داشت که چقدر وصف حال ما بود: "من و همه ی هم نسلیهام امیدوارتر
یه دیالوگ جالبی تو فیلم ice age هست که میگه:
-امروز غمگین به نظر می رسی.
+راستشو بخوای من همیشه غمگینم ولی امروز انرژی کافی برای پنهان کردنش رو نداشتم.
و این مودترین چیزیه که میتونه واسه امروز وجود داشته باشه.!"
.