یکی از اساتیدمون حرف جالبی می‌زد. می‌گفت:" توان انسان برای جنگیدن توی زندگی محدوده. بیش از اونکه مهم باشه بدونی چطور بجنگی، مهم اینه که تشخیص بدی کدوم میدون محل مبارزه تو نیست و ازش خارج شی، و احساس شکست و بازنده بودن نکنی".

•••

وقتی یه لباسی رو بخری اما پولشو نداشته باشی بخری... همیشه دلت پیشس میمونه اما وقتی بری پروکنی و ببینی بهت نمیاد دیگه بهش فکر نمیکنی... خیلی از آدما هم همینجورین نه درحدمون هستن و نه بهمون میان فقط از دور قشنگن ...!

•••

عشق هیچ‌چیز را سرشار نمی‌سازد، نه فراموشی سرهایتان را و نه پرتگاه دل‌هایتان‌. عشق بیشتر به نقصان می‌ماند تا وفور. عشق وفور نقصان است. آری می‌دانم، ورای فهمیدن است، امّا آنچه در درک نمی‌گنجد، بدین سادگی به زیستن راه می‌برد.

یه روز بشین فکر کن ... اونیکه الان دلت در به در دنبالشه و شوق بودنش آتیش میزنه به خوشیات ... دقیقا کجای زندگیته ؟! ببین اصلا زنده بودنت واسش مهمه یا نه ؟ نباید بهترین روزای عمرت ، بشه تلف آدمی ... که جز آرزوی داشتنش هیچی ازش نداری و حتی عشقتُ باور نداره ! پس بریز دور آدمیُ که فقط یه فضای بزرگ از قلبت رو احاطه کرده و لحظه هات از حضورش خالیه ! جوونیتُ به اسمِ عشق می دُزده ازت و شبها به خاطرش بالِشتت خیسه ... و اون گرمِ سرش با خوشیهاش هر کس حتی اگه بهترین هم باشه اگه زمانیکه باید باشه ، نباشه ... همون بهتر که هیچ وقت نباشه ! 「@MahmmaN」