دوباره سایه ی ماه کریمی از سرم کم شد به تعقیب رجب بودم که شعبان المعظم شد جهان بی ماه شعبان رنگ آسایش نخواهد دید ببین بر درد دنیا، خنده ی آن ماه، مرهم شد آغاز ماه شعبان مبارک ❤️

•••

. "رفتن" همیشه با گُفتــَــن خداحافظ یا دَست تکان دادن های دیدار آخـَر نیست... گاهی آدم ها با اینکه کنارت هَستنـد اما غـزل خداحافظی را برایت خوانده اَند ؛ با نادیده گرفتنشان... بی توجهی ها... بی احترامی ها... و چه بسیار اَند مانـْدنـی هایِ رَفتِه...!

•••

چارلی چاپلین چقدر قشنگ میگه که: «حقیقت این است فرودگاه‌ها بوسه‌های بیشتری از سالن‌های عروسی به خود دیده اند و دیوار بیمارستان‌ها، بیشتر از عبادت گاهها دعا شنیده‌اند! همیشه اینگونه‌ایم همه چیز را موکول می‌کنیم به زمانی که چیزی در حال از دست رفتن است!»

تو خانه سالمندان با یه خانمی حرف میزدم که بهم گفت: 《کاش مهربونیت  به مرز حماقت نرسه مادر!》 وقتی معنی جملشو ازش پرسیدم اینجوری تعریف کرد: امیدوارم به آدمایی دریا ندی که فقط یه قطره از خودشونو بهت میدن! مهربونی از یه جایی به بعد  دیگه مهربونی نیست حماقته! و میدونی  کجای  این داستان دردناکه؟! اینکه اگه برگردی عقب بازم مهربونی میکنی، بازم دریا میدی، اره تو بازم میبخشی! با همون لبخندش  ادامه داد : تو هیچوقت تغییر نمیکنی چون مهربونی یه رفتار نیست، یه سبک زندگیه... آدم مهربون هرچقدرم ضربه بخوره نمیتونه بدبشه، نمیتونه دلی رو بشکنه! مهربونی حسیه که متاسفانه هیچوقت تنهات نمیزاره! حتی اینجا،توخونه سالمندان.. 「@MahmmaN」