چارلی چاپلین چقدر قشنگ میگه که: «حقیقت این است فرودگاه‌ها بوسه‌های بیشتری از سالن‌های عروسی به خود دیده اند و دیوار بیمارستان‌ها، بیشتر از عبادت گاهها دعا شنیده‌اند! همیشه اینگونه‌ایم همه چیز را موکول می‌کنیم به زمانی که چیزی در حال از دست رفتن است!»

تو خانه سالمندان با یه خانمی حرف میزدم که بهم گفت: 《کاش مهربونیت  به مرز حماقت نرسه مادر!》 وقتی معنی جملشو ازش پرسیدم اینجوری تعریف کرد: امیدوارم به آدمایی دریا ندی که فقط یه قطره از خودشونو بهت میدن! مهربونی از یه جایی به بعد  دیگه مهربونی نیست حماقته! و میدونی  کجای  این داستان دردناکه؟! اینکه اگه برگردی عقب بازم مهربونی میکنی، بازم دریا میدی، اره تو بازم میبخشی! با همون لبخندش  ادامه داد : تو هیچوقت تغییر نمیکنی چون مهربونی یه رفتار نیست، یه سبک زندگیه... آدم مهربون هرچقدرم ضربه بخوره نمیتونه بدبشه، نمیتونه دلی رو بشکنه! مهربونی حسیه که متاسفانه هیچوقت تنهات نمیزاره! حتی اینجا،توخونه سالمندان.. 「@MahmmaN」

•••

یه جا نوشته بود: من برای اطرافیانم کسی بودم که خودم دلم می‌خواست داشته باشم و هیچوقت نداشتم... و من با تموم وجودم حسش کردم :)

•••

به كسی كه دوستش داری بگو كه چقدر بهش علاقه داری و چقدر در زندگی برایش ارزش قائل هستی چون زمانی كه از دستش بدی مهم نيست چقدر بلند فرياد بزنی او ديگر صدايت را نخواهد شنيد... مو بلند دوستت دارم