اون آدمی عصبی و حساسی که میتونه هر حرکتت بهم بریزتش و بازم دوست داشته باشه و هر کار کنه واسه حال خوبت و درکت کنه همون میتونه وقتی احساس کنه موندن توهین به شخصیتشه بزاره بره
اون آدما یهویی خسته میشن و از خوبی کردن دست میکشن،دیگه هیچی واسشون مهم نیست.
مــmanــاه
•••
یه تعریف قشنگی از دلتنگی شنیدم، میگه: دلتنگی یعنی صدای کسی که دوستش داری رو بشنوی، ولی وقتی سرتو برگردونی کسی رو نبینی، همینقدر غمانگیز!
مــmanــاه
خدایا صبری که دادی با دردی که دادی یکسان نیست
بالاخره یه روزی جفتمون پشیمون میشیم، من از اینکه اینهمه دوستت داشتم، تو از اینکه اینهمه نادیده گرفتی!
مــmanــاه
یه دیالوگ غمگین هست که میگه: "کاری نکن ازت متنفر بشم، دوست داشتنت به اندازه کافی دردناک هست." مود":
یه دیالوگی بود تو فیلم داگویل که میگفت:«هر آدمی، بخاطر ظلمی که بهت کرده، مستحق مجازاته؛ اگه راحت ببخشیش، اونو از حقش محروم کردی».
راحت نبخشید، از شما که میگذره، ولی حداقل واسه آدمای بعدی اشتباه نمیکنن!
من فقط دارم میگم تاحالا کیو دیدی که از دوری کسی مُرده باشه؟ میبینی؟ هیچکس!
نبودنت منو نمیکُشه، حتی قویترمم نمیکنه،
فقط همهچیو بیریختتر و زشتتر حوصلهسربرتر میکنه.
واسه جدایی خیلی زود بود، چون کمِ کمش پونصد تا خیابون توی این شهر هست که میتونستیم اونجا راه بریم و یواشکی همو بغل کنیم، کلی گل فروشی توی این شهر هست که من حتی یه شاخه گُلشم واسه تو نخریدم.
جدایی آخرین راهه قبول، اما اینو هم قبول داری که منو تو هنوز به آخرش نرسیده بودیم؟
「@MahmmaN」