هیچکس
کسی رو از دست نمیده؛ اونی که رفته یکی دیگه رو پیدا میکنه؛ اونی که مونده خودشو.
دلتنگی معمولا از راه دوره. اما یه وقتهایی دلتنگی رو از نزدیک تو وجود طرف مقابلت میبینی. نوع نگاه کردنش عوض میشه. نوع حرف زدنش عوض میشه. هر چی بگی قبوله. هر جا بخوای بری پایه ن. قشنگ میشه حسش کرد که دارن به بعدنا فکر میکنن. به وقتی که دیگه دور شدین از هم.
اين هم يک تعريف براى خوشبختى است :
كسى را داشته باشی كه اجازه دهد
تاریک ترين فكرهایت را برايش
برهنه كنى، بیان كنی...
او همچنان بماند!
یه دیالوگی هست که میگه:
"دوست داشتن آدما ربطی به کنار هم بودنشون نداره"و من اینو با تموم وجودم درک میکنم.
حکایت من...
حکایت کسی بود که عاشق دریا بود اما
قایقی نداشت...
دلباخته سفر بود اما...
همسفر نداشت...
حکایت کسی بود که زجر کشید اما
ضجه نزد...
زخم داشت اما
ننالید...
گریه کرداما اشک نریخت...
حکایت من حکایت کسی بود
که....
پراز فریاد بود اما سکوت کرد تا همه ی صداها
رابشنود...