رها کن، به صحنه بسپرش؛زندگی میتونه بینهایت پرده بشمره؛گشوده تر از انتخاب های بسته ی توعه.
میگویند هرکسی شبیه به جایی میشود که به آن تعلق دارد، پس من شبیه وطنم شدهام غمناک، خسته، رنجیده، زخمی و در عمق ناامیدی امیدوار.