پس از ۴۰ روز خیابان گردی و خونخواهی برای امام شهیدم، با پاهای رنجور و دلی مطمئن به حضرت عقیله توسل میکنم و با مرکب خیال در سکوت آسمان شب با او هم سخن می‌شوم.. گویی حالا رخصتم داده هوایش راکمی نفس بکشم... آری بانو!! شما رخصتمان دادید وگرنه چطور می‌توانستیم غم فراق مولایمان را بر سینه بکشیم ؟ حالا این ما زنان ِمبعوث شده ی ایرانیم که عفت را با غیرت آمیختیم ، و میدان نبرد را با شمشیرِ گام ها و کلاممان خالی نگذاشتیم تا معرکه ی عوعوی سگان دنیاپرست شود.. که ما زینب های معرکه ی خامنه ای شهیدیم... "محدثه ادیب" #ام_حیدر #رهبر_شهید https://eitaa.com/mimadib

به احساسِ تماشا کردنت از دور، غم گفتند.... https://eitaa.com/mimadib

. «هرگز یکدیگر را رها نخواهیم کرد و تا پای مرگ با هم خواهیم بود.» #لبنان https://eitaa.com/mimadib

خب کم کم داریم به پایان ِسکوتِ صحنه ی نبرد نزدیک میشم 🤠 #ام_حیدر https://eitaa.com/mimadib

اگه عراقچی گفت :‌ پیشرفت خوبی داشتیم و به زودی گفتگوها رو در سطح فنی شروع می‌کنیم یعنی باید پاوربانک‌ها رو بزنیم به شارژ ، از پنجره ها فاصله بگیریم و با ذکر شهادتین بخوابیم !! #ام_حیدر https://eitaa.com/mimadib

و در آخر همان شد که آن پیر فرزانه و شهید عزیز ما فرمود: از نظر من مذاکره‌ی با آمریکا برای مسئله‌ی هسته‌ای و شاید برای مسائل دیگر، بن‌بست محض است؛ یعنی هیچ راه درستی وجود ندارد برای اینها، بن‌بست محض است. البتّه برای او مفید است؛ این مذاکره برای آن رئیس‌جمهور فعلی آمریکا مفید است؛ او سرش را بالا خواهد گرفت، خواهد گفت من ایران را تهدید کردم و او را آوردم پای میز مذاکره نشاندم؛ او در دنیا از این افتخارات میکند. امّا هیچ فایده‌ای برای ما ندارد. بیانات تلویزیونی رهبر شهید؛ ۱۴۰۴/۰۷/۰۱ 🌱https://eitaa.com/mimadib

دیشب اولین شب راهپیمایی تهران : راستشو بخوای احساس غریبگی داشتم:( پ ن : ای انسان اُنس گیرنده ی بیچاره!کار خالص برای خدا غریبی کردن داره؟ #ام_حیدر https://eitaa.com/mimadib

کلاه دخترم😍 حس میکنم حوریا زینب داره وارد یه فاز قرتی بازی ای میشه که ، پسرا رو دچار کم توجهی کنم 😵‍💫😅

بعد از تقریبا ۴۰ روز وارد خانه شدم ، عطر آشناي خانه که با بوی خاک آمیخته شده و وسایلی که در لحظات آخر در پذیرایی جا گذاشته بودم، برایم طعم تلخ روز دهم را یادآور می‌شد.. بعد از رفع خستگی شروع به تمیز و مرتب کردن خانه کردم،چندباری دود اسپند ونورِ معوذتین در خانه چرخاندم ، صدای تلویزیون را زیاد کردم تا نبودِ رعب‌آورِ همسایه ها را پوشش دهد. سعی کردم بوی غذا را با صدای "تو رستم تهمتنی" در محیط خانه پخش کنم تا همزمان با حماسه، آرامش و فضای روحیِ روزمره را هم به خانه برگردانم؛ همانطور که امام شهیدمان در جنگ دوازده روزه فرموده بودند. بچه ها به محض رسیدن با اسباب بازی های جامانده در خانه که حالا برایشان جدید بود مشغول شدند و من هم بعد از حدود ۴۰ روز باید بدون داشتن کمک در نگهداري بچه ها و آشپزی ، دوباره خانومِ خانه می شدم! اول کمی غر زدم و از روزگار ِبی‌مسئولیت ِمجردی یاد کردم اما راستش را بخواهید ته دلم قنج می‌رفت از اینکه خانه سالم است و می‌توانیم به نظم سابقمان برگردیم .. خوشحالی ای که با دیدن تصاویر و خبرهایی از همسنگرهای لبنانی مان ،با عذاب وجدانِ کلافه کننده ای همراه شده این روزها صدایی مدام درونم می‌گوید شاید این شادی بوی عافیت طلبی می‌دهد... نکند روزی بخاطر این دست آرامش نسبی، حاضر به عقب نشینی از آرمان هایم شوم ! اگر الان هم از من بپرسید می‌گویم که جانم و عزیز تر از جانم(فرزندانم) فدای انقلاب و میهنمان ، اما خدا نکند که اینها لقلقه ی زبانمان باشد ‌‌.. به راستی ما حاضریم از کدام تعلقاتمان برای پیروزی بگذریم ؟ "محدثه ادیب" #ام_حیدر #لبنان https://eitaa.com/mimadib