فرستادن ریلز واسه دوستام بر اساس سطح طنزشون و علایقشون رو اینقد جدی میگیرم که میتونن بابتش بهم جایزه بدن.
از نظر خونوادم چون من دوسال پیش رفتم مسافرت دیگه تاآخر عمرم حق ندارم افسرده باشم.
در آینده نهچندان دور یه آسایشگاه روانی تأسیس میکنم و توش فقط بچههای اول خانواده رو راه میدم.
شما یکم سنت بره بالا متوجه میشی لیاقت عموم مردم
همون سین زدن جواب ندادنِ، نه طومار نوشتن.
وقتی دارم دعوای دونفر رو توی خیابون نگاه میکنم همش استرس دارم بیخیال همدیگه بشن و دوتایی بیان منو بزنن.
انتقامی درکار نیست، به گربه ها راجعبهت گفتم و اونا دیگه قرار نیست بیان سمتت وقتی بهشون "پیس پیس پیس" میکنی.