و مسئلهی اسرائیل.
اینکه من از آرمان فلسطین حرف زدم، وجه ایدئولوژیک ماجرا بود. حتما تو هم به اون قسمتهای "باید به کمک مظلومان شتافت" اشاره داری، ولی بذار یه چیز جالب بگم.
حتی این امکان وجود داره که ایران از وجه ایدئولوژیک فلسطین بخواد استفاده کنه تا اهداف استراتژیک خودشو پیش ببره! یعنی ببین در بررسیای که داری از پیشینه اسرائیل و خطری که ممکنه برای تو ایجاد کنه، ممکنه اصلا بگی بابا اینا میخوان خودشونو حفظ کنن چرا حرف از حمایت از مظلوم میزنن:))
این کوتهبینانهست (نگاه صرفا شما رو نمیگم، کلهگندههای این نظر) که فکر کنیم اسرائیل وقتی دم گوشمون بوده خطری برای ما نداشته و ما صرفا دلمون برای فلسطینیها سوخته - و البته که در برابر نسلکشی نباید ساکت نشست - و این مثل همون قضیه مدافعان حرمه که همه فکر میکردن صرفا چون حرم حضرت زینب در خطره میرن اونجا. حقیقت اینه که سایه خطر اسرائیل برای ایران همیشه همونقدر باقی مونده که خطر ایران برای اسرائیل.
و اون آدمایی که من ازشون دم میزنم، لیلا خالد و سنوار و همه این مبارزا، تنها یک دلیل داره، اونم اینکه اونا وطنپرست بودهن و مقاومت کردن، و این مقاومت براشون انتخاب نبوده، اجبار در بقا بوده.
بنابراین، من متوجهم قضیه چطور بهنظر میاد. چطور انگار هیچکس کاری به ما نداشته و ما خواستیم قلدری کنیم که اومدیم و سودای نابودی یک ملت دیگه، با دلایل ایدئولوژیک رو پرورش دادیم. اما این سطحیترین نوع نگاهه، خالی از تاریخمندی وقایعه و انگار ما داریم ده سال اخیر رو میبینیم فقط. در صورتی که این مسائل، مسئله استقلالخواهی ایران، مسئله وابستگی ایران، مسئله جنگ در ایران، همه بیش از ۲۰۰ ساله که مطرحن.
تعبیر ایلان پاپه که خودشم مورخ اسرائیلیه، به ۱۹۴۸ که سال تاسیس اسرائیله برنمیگرده، اصلا به خود حضور صهونیستها تو فلسطین برمیگرده، این یعنی کلی قبلتر از ج.ا. و حتی در زمان پهلوی هم تقابل با اسرائیل وجود داشته، ذات چیزی که اتفاق افتاده، و کارهایی که اون اوایل برای تصرف اون سرزمین انجام دادن چیزی نبوده که شما بخوای خودتو در برابرش مصون ببینی. این قضیه به هیچوجه محدود به ۷ اکتبر نمیشه.
هدایت شده از خسته¡
چه نکته درستی گفتی
توی جنگهای جهانی هم دقیقا بیشترین سود رو آمریکا کرد که تونست خودش بشه ابر قدرت..
جدای از همه این جنگها خودش داشت در آرامش تو یک قارهی دیگه کشورش رو میساخت..
در نهایت... قابل درکه که شما نگاهی همسو با آقای خامنهای نداشته باشی. قابل درک که هیچی خیلی طبیعیه. اصلا مگه میشه تکثر آراء وجود نداشته باشه؟
ولی یک چیز مهمه، اونم اینکه واقعیتی درباره کارهایی که این کشورها انجام دادن وجود داره و اونا سند تاریخه. میشه آدم با تعابیر ایشون موافق نبود، ولی باید ببینیم واقعا مشکل کجاست؟ مسئله چیه؟ دشمن وجود داره یا نه و کیه؟
بنابراین راهبرد تفکرات میتونه متفاوت باشه.
درود به شرف شما که متوجهی خط قرمز چیه و باید از چی دفاع کرد:)
خب من یه چیز بگم، اینکه شما فرض بگیری اگر ما کاری با آمریکا و اسرائیل نداشته باشیم اونا هم کاری به ما ندارن غلطه، فیالمثال تو جنگ جهانی دوم مگه هیتلر کاری با آمریکا داشت؟ آمریکا دورترین نقطه به هیتلر بود ولی آمریکا تو جنگ مداخله داشت چون منافعش در خطر بود، یا درمورد ویتنام، در جنگ ویتنام به دلایل احمقانه شرکت کرد فقط و فقط چون به قول خودش منافعش در خطر بود، یا اصلا نزدیک ترین مورد، رضا شاه پهلوی، فقط چون احساس کرد کمی داره به سمت آلمان متمایل میشه تبعیدش کرد و حتی اوایل انقلاب ما شعارهای خاصی علیه آمریکا نمیدادیم اما اسنادی که از سفارت آمریکا بیرون اومد محرض بود و واضح و همون کانادایی که میگی مگه چندماه پیش ترامپ بهش نگفت ایالت ۵۱ آمریکا؟ یا حتی گرینلند، تمام اینها دوستای آمریکاان ولی اگر احساس کنه یه جایی منافعش داره از بین میره وارد عمل میشه، پس فرض اینکه اگر ما شعار نمیدادیم و دشمنی نمیکردیم کاری به کارمون نداشت صد در صد غلطه، الان ژاپنی هم که به اصطلاح پیشرفت کرده که صد در صد پیشرفت کرده ولی سربازای آمریکایی میتونن اونجا هر غلطی که بخوان انجام بدن و بخشی از سود سالانش برای آمریکاس، پیشرفت کردن اما به چه قیمتی؟ به قیمت استعمار کشورشون، تازه ژاپن هیچ منبع خاصی نداره، بله میتونیم سکوت کنیم و با آمریکا دوست باشیم ولی قطعا قرار نیست کشورمون و رها کنه مخصوصا یه کشوری مثل ایران که از لحاظ جغرافیایی بینظیره.
.| بله بله
این شد حرف مستند و تاریخی
Mind Palace.-
مرگ بر آمریکا و اسرائیل و روزههاتون قبول.
مرگ بر آمریکا و اسرائیل و روزههاتون قبول
Mind Palace.-
فقط دارم به یک چیز فکر میکنم، اون روزی که جنگ تموم شده و اینترنت باز شده، و ما با عزیزانی که عموشون
من منتظرشم :). وطنفروش باید فرار کنه البته.
اونایی که تو ایرانن که هیچی، دیدن همهچیو و خب نمیخوام بگم امیدوارم که چیزیشون بشه ولی امیدوارم فهمیده باشن.
اونایی که خارجن.. اونا رو باید سرویس کرد.
یه جمله روی دیوار انجمن علمیمون نوشته شده بود و من همیشه فکر میکردم خب چرا.
نوشته بود برای کار علمی باید خشمگین بود، یا یه همچین چیزی.
و الان متوجه میشم خشم چه چیز خانمانسوزیه. چقدر میتونه بزرگ بشه، چقدر میتونه خطرناک باشه، تبدیل به موتور محرک بشه.
و الان شاید یکی از بارزترین ویژگیهای ما اینه که خشمگینیم. برای همینم خطرناک میشیم.