سه تا کانال وجود داره به اسم های خسته الوجوم و پارادوکس، که سه تا از ادمینای این سه کانال مشترکه، و فقط تو هر کدوم یکی صاحاب کاناله یعنی یه طوریه که هرکدومو باز میکنی سه تا از امضاها رو هی میبینی، میری تو خسته امضای ساحلو میبینی میگی وا مگه خسته نبود، یا میری تو الوجوم میبینی عه زینب پیام گذاشته، و الی آخر.. بازم خداروشکر که الحمدلله، وگرنه که والا به خدا😂😂 *خداوند حفظ کندتان

بعد من هی میومدم رو پیام ساحل ریپلای بزنم بگم ذهن منم درباره پیوند خرگوش و روباه دو ماهه درگیره می‌دیدم عه اینکه بسته‌ست، عه اصلا پارادوکس نیست🙏🙏🙏

گربه در مترو. *چون دیدمش یاد کافکا در کرانه افتادم

- مرگ هم صدا دارد.

درِ حموم‌مون شبیه آسانسور شرکت لومن‌ئه. تو حموم به کلی چیز فکر می‌کنم و کلی حرف جالب به ذهنم می‌رسه بعد میام بیرون همه رو یادم می‌ره.

:))) به مامانم عکسی که خودم گرفتمو نشون دادم، گفت خب چرا کلشو عکس نگرفتی؟ و انقدر که توجهم به اون جمله جلب شده بود فقط همون یه دونه عکسو گرفتم:) الان دیگه کلشو دارممم

تنها غرامتی که ایران نمی‌تونه بگیره ادب و فحش به دهن نیومدن منه. دیگه هیچ‌وقت برنمی‌گرده.

Also mine

میون اینهمه همهمه و حرفایی که آدما می‌زنن و موضع‌هایی که می‌گیرن واقعا دوست داشتم موضع یک نفرو بدونم اما هیچ دسترسی‌ای بهش ندارم‌.

خیلی عجیبه. مواضع این آدم همیشه برام عجیب و مهم بوده، انگار که حس کنم اگه بشنوم اون چی می‌گه، به چیزای جدیدی فکر می‌کنم. و چقدر دلم می‌خواست خودم این شکلی باشم؛ اهل تفکر، اهل نگاه کردن، و اهل هنرِ کلمات‌. نصف حرفایی که می‌زنه توی کلماتی که می‌چینه پنهون می‌شن.