تنها غرامتی که ایران نمیتونه بگیره ادب و فحش به دهن نیومدن منه. دیگه هیچوقت برنمیگرده.
میون اینهمه همهمه و حرفایی که آدما میزنن و موضعهایی که میگیرن واقعا دوست داشتم موضع یک نفرو بدونم اما هیچ دسترسیای بهش ندارم.
خیلی عجیبه. مواضع این آدم همیشه برام عجیب و مهم بوده، انگار که حس کنم اگه بشنوم اون چی میگه، به چیزای جدیدی فکر میکنم. و چقدر دلم میخواست خودم این شکلی باشم؛ اهل تفکر، اهل نگاه کردن، و اهل هنرِ کلمات. نصف حرفایی که میزنه توی کلماتی که میچینه پنهون میشن.
فاصلهی بین چیزی که "میخوای" و چیزی که "هستی" و چیزی که "میتونی"، همزمان که از زندگی خستهت میکنه باعث میشه ادامه بدی چون یه صدای ریزی هست که - شاید به دروغ - میگه "تو میتونی".
رفتم تو بهخوان تو چالش خوندن کتاب شرکت کنم که یکم ذهنم از آشفتگی و استرس رها شه، حالا الان استرس اینو دارم که سه تا امتیاز منفی گرفتم🙏.
https://eitaa.com/mindpalace/11285 نمیتوانم. ای کاش تکه تکه، به زیر آوار متلاشی و جان به لب شده یا در آتش میسوختم
.| وا خب بتوان. بعدم تا میشه زنده موند و اونا رو آتیش زد چرا در آتش باید سوخت؟!
هدایت شده از Ocean mind
هربار جنگنده ها میان بالای سرمون میچرخن یک قدم بهش نزدیک میشم
بابا معلومه که اصلا لازم نیست. مثلا اگه شما هم بترسید، چی میشه؟ از خوبیتونه که حس میکنید نباید بینصیب بمونید اما، عه. نکنید دیگه.