وای آخیش از دوازده گذشت وارد فردا شدیم سهمیه فحش امروزمو می‌تونم استفاده کنم✨

قاب صدوسی‌وسوم [آزمایش علوم یک کودک کلاس دومی زیر آوار خانه‌ای در شهر ری افتاده است.] عکس از پوریا ترابی

چنلش (هم اینی که فوروارد کردم و هم چنل عکاس این عکس که لینکش تو کپشنه) پره از این عکسا و بعضیاشونم روایت داره، و من یک ساعته که گریه‌م بند نمیاد. گریه دیگه فایده نداره حقیقتاً، «مگر بوی خون را نمی‌شنوید؟ کار از کار گذشته است، قرن‌هاست که کار از کار گذشته». و فقط به یک چیز فکر می‌کنم؛ من لایق اینکه از این جهان کثافت برم نیستم، چه برسه به اینکه با احترام برم؛ شهید شدن. اگر موندم، حتما هر شب دوباره می‌رم به اون کانال و می‌خونم که چطور همه تابوت‌ها سبک‌ان، و به خودم سیلی می‌زنم که مبادا یادم بره باید یه کاری کنم، هر کاری که به نابودی اون‌ها کمک کنه.

همچو خمینی فقید، نمی‌دانم و اطلاعی ندارم. مغزم نیز کشش دانستن ندارد دیگر.

بچه‌ها به عنوان یک "بی‌اطلاع از آنچه رخ داده" به شمای "بی‌اطلاع از آنچه رخ داده" میگم انقدر هیجان‌زده نشید. یه دونه "این دولت خیانتکاره" رو کردن تو کله‌ی ما هر چی می‌شه اول میفتیم به جون خودمون خودمونو از بین می‌بریم. ما جلوتر از رهبری باید حرکت کنیم؟ مثلا ما خبر داریم که رهبری موافق نبودن و سر خود تصمیم گرفتن؟ از اون‌ور بوم نیفتید که. حرفای "همه‌ی کارامون بی‌فایده بود" رو هم نزنید و به دیگران هم القا نکنید. ما نه رجل سیاسی هستیم نه هیچ‌کاره، ما سرباز تو خیابونیم. یه جا رو سپردن دستمون، همون‌جا رو حفظ می‌کنیم. به این فکر کنید بخواید بگید همه‌ این تو خیابون اومدن الکی بوده چه نتیجه‌ای داره حرفتون؟؟! مگه اون موقع که تو خیابون بودیم نمی‌گفتید وای چقد همین اتحاده خوبه؟! وظیفه ما حفظ کردنش نیست؟

آخرش اعتماد دارید به نظام یا نه؟ یا فکر می‌کنید حتما چیزهایی رو "ما" می‌دونیم و اونا نمی‌دونن؟ مثلا ما خبر داریم ترامپ چه ولد...ناییه ولی مثلا فلانی و فلانی خبر ندارن به رهبرم که نگفتن و یهو اومدن اعلام کردن! اصلا مسئله‌ای نیست که با خودتون چنین فکری کنید، مسئله نوع واکنش و عمل کردنتونه. بلند نشید برید جار بزنید آی خون رهبری هدر رفت!

به‌جای بحث و دعوا و همه جا گفتن "چهل شب الکی رفتم تو خیابون" بشینید فکر کنید چیکار کنیم که پرقدرت‌تر باشیم و بتونیم باهاشون بجنگیم، نه اینکه بزنید تو سر این و اون که شما اندازه گاو حالیتون نیست ولی من حالیمه. وظیفه ما مشخصه، اگه خوشتون نمیاد از وظیفه تجدیدنظری توی ولایت‌پذیری و کل این‌ چیزا بکنید.

وقت طلاست. به ضعف‌هاتون توی این مدته فکر کنید و به راه حل برای رفعشون. به اینکه اگه دوباره راه افتاد اون موقع تازه‌‌نفس برگردیم. با تحلیل‌هاتونم آتش‌بس تموم نمی‌شه "دولت خیانتکار" هم برکنار نمی‌شه. به کارتون برسید.

خدا می‌دونه ما از امتحانات مربوط به مرگ و جان‌بر‌کف بودن تونستیم سربلند بیرون بیایم و حالا وقت اونه که ما رو با چیز جدیدی امتحان کنه...

خب یکم اعصابم آروم‌تره، بذارید یه چیزی بفرستم بهش فکر کنید

بخوانید.

این درباره اینه که حد پیروزی و "دست بالا رو داشتن" کجاست، که از این دید نگاه کنید، ایران از روی حقارت و ضعف نگفته. بله عزیزانم شما هم خسته شدید این چهل شب، خیلی سخت بود، دستتون رو باید بوسید واقعا✨. ولی نظامی‌ها هم مقتضیاتی دارن، شاید اونا هم نیاز دارن نفس‌تازه کنن.