ادما یه وقتایی دیگه حرفای قشنگ نمیزنن دیگه نمیشه باهاشون حال کرد دیگه حتی تحملشونم برات سخت میشه دیگه اون چیزی نیستن که انتظار داشتی باشن ادما میرسن به یه نقطه ای که حتی خودشونم حوصله خودشونو ندارن..

بدم میاد از اینکه میدونم چی میخوام بگم ولی نمیدونم چجوری تمومش کنم حرفمو انگار در این باره حتما یه جای کار باید بلنگه

یه وقتاییم خوشحال نیستی، ناراحتم نیستی، غمگینم نیستی، حتی رو بد مودم نیستی، فقط حسی نداری. و در این مواقع ادما بیشتر از همیشه بهت میخوان گیر بدن!

بهترین ری اکشن ممکن در برابر امتحانام؟ "آدم باید بعضی وقتا گند بزنه".

حالا که فکرشو میکنم این نیز نمیگذره. پس چطوره بخوابیم؟

_ وقتی بهت نمیگم، معنیش این نیست که تو ذهنم وجود نداره.

آدما حتی وقتی از هم متنفرن میتونن بازم باهم ارتباط برقرار کنن امان از وقتی که نسبت بهم "بی‌حس" بشن !

اگه یه روز آدمی رو از خودم متنفر کنم خیلی بیشتر احساس رضایت میکنم تا اینکه بفهمم دیگه هیچ حسی بهم نداره

اگه روابطمونو یه تاکسی در نظر بگیریم و خودمون و تاکسیران، میتونم بگم در حال حاضر نشستم دارم بال بال زدن بقیه رو برا جمع کردن مسافر رو تماشا میکنم اونم در حالی که خودم دستم تو جیبمه و اصلا برام مهم نیست کسی طرفم میاد یا نه.

نیاز دارم فردا و امشب هردو بخیر بگذرن ولی واقعا نمیدونم چجوری میشه بخیر گذروند.

از اون لحظاتی که نفس عمیق میکشم تا یه وقت با تمام وجود داد نزنم،متنفرم.

دارم به این نتیجه میرسم بدن انسان از یه جایی به بعد دیگه زورشم بکنی نمیتونه تمام احساساتو ببلعه و نشون بده هیچ اتفاقی نیفتاده