_شب که از راه میرسه غربتم باهاش میاد توی کوچه های شهر با صدای پاش میاد

ولی صبح نباید انقدر مزخرف شروع شه.

دلتنگ شدن برا یه قسمتايى از زندگیت که نمیخوای دوباره تکرار شن، ولی دلتنگشون شدی... این یکی واقعا باگه

هیچ چیز اونطور که باید باشه نیس همه چی قاتی پاتیه همه چی بهم ریخته‌س هر دفه دارم به یه نکته میرسم که نکته‌ی قبلی رو نقض میکنه. جواب سوالامو نمیگیرم، نه اینکه جوابی وجود نداشته باشه ها، چرا هس. ولی قانع کننده نیس، اون چیزی که من می خوام نیس. انگار دارم حل میشم توی کلی مِه دارم تو جنگ با چیزی که نیس، با هیچ، با عدم، شکست می خورم.

حتی انگار دارم از مرز خستگیَم عبور می‌کنم، یه چیز فراتر از خستگی دربَرم گرفته...

حس یه موبايلى رو دارم که صاحبش قراره یه هفته اموراتشو به صورت کامل باهاش بگذرونه، ولی فقط 10 درصد شارژ داره.

بی حسی یه بار وارد زندگیت میشه؛ ولی هیچ تضمینی نیست که فقط همون یه بار تاثیر شو بذاره..

تو امتحانا حتی از اون چیزی که ازش متنفر بودمم خوشم میاد و دلم میخواد امتحانش کنم ಠ_ಠ

لب های به راز بسته داری یا نه¿ بیداری روح خسته داری یا نه¿

- شاید یه شب بهت گفتم. اسم اون اهنگايي که گوش میدم ولی کسی نمیدونه، خاطره هایی که هیچ کس از وجودشون تو گذشته م خبر نداره، فانتزيايى که هیچ وقت روم نشد بگم، شاید یه شب از همه ی خاک خورده های وجودم با خبرت کنم..!