صادقـانه‌بگویم ، خسـته‌ام ؛ گویی‌تنهاچـیزی ك می‌خـواهم ، رفتن‌و گم‌و‌گـورشـدن‌اسـت . جایی‌ك‌مجبورنباشـم برای‌کسی‌توضیـح‌بدهم ك چرا اینگـونه، دل‌فرسودهٔ‌شده‌ام ‌.

چایی .

دلم‌باران‌می‌خواهدمیفهـمی ؟! از آن‌باران‌ها ك‌به‌ناگه‌و باشـدت‌فراوان‌شروع‌به‌باریدن‌می‌کند و تمام‌آنچه‌ك‌را می‌بیـنم ازسرتا پـا شسـتشو‌می‌دهد ، و مهـم‌تر ازهمـهٔ‌آنهـا‌من‌را به‌همـراه‌روح‌و جسـمم‌درآغـوش می‌کشـد ! دلم‌باران‌می‌خـواهد .

آسوده‌باشـید از ایـن‌گه‌تر هـم‌خواهدشد .

و امامـن اگر اکـنون‌زنـده‌ام‌به واسطه‌ی‌همیـن‌امیـدناچـیز اسـت ؛ شاید استـکان‌چـایی همان‌امیدمن‌باشد .