اگر نبودم،
پیدایم کن در بارانی که به هنگام عصر، میبارد و خودش را به پنجرهی اتاقت میکوباند.
مرا ببین در هر کتابی که میخوانی، در آثار نقاشهای معروف، در قطعههای پیانو.
مرا پیدا کن،
در هر موسیقی کلاسیکی که به گوشت میخورد؛ در کوچهپسکوچههای پاریس،
مرا پیدا کن!
که من همواره، دست بر چانه،
در حالِ تماشایِ تو هستم.
گل سرخم چرا پژمرده حالی ؟
بیا قسمت کنیم دردی که داری ..
بیا نیمش کنیم ، بیشش به من ده ،
که تو کوچک دلی .. طاقت نداری ..