00 : 00

عاشق‌ نشدی‌ زاهد ، دیوانه‌ چه‌ می‌دانی ؛ در شعله‌ نرقصیدی ، پروانه‌ چه‌ می‌دانی .

چیه این آدمی‌زاد ؟ . می‌گه حالم خوبه ولی پلی‌لیستش پر از چاووشیه .

آن ترک پری‌چهره که دوش از بر ما رفت ؛ آیا چه خطا دید ، که از راه خطا رفت ؟ .

0:21

امشب شب چای ، گریه ، جناب قربانی و استاد چاووشیه .

و آن کس که نمی‌دانست برای کدامین غمش گریه کند ، قهقهه می‌زد .

آدم را شرمنده قلبش می‌کنید . ما برای حرف زدن با شما ، هزار بار خودمان را قانع کرده‌ایم که آدم حسابی هستید و مهربان . . . عقلمان را قانع کرده‌ایم که بر دهانش چسب بزند و همین یک‌بار را به سخن قلبی تپنده ، گوش دهد . . چه بد شد که همیشه ما را ، شرمنده تصورات خوبمان می‌کنید .

-

- خیلی دوری . -

00 : 00

گفتم چشمم گفت براهش میدار ؛ گفتم جگرم گفت پُر آهش میدار .