🔗اندازه «بزرگ‌ترین سیاره منظومه شمسی» زیر سوال رفت؟! داده‌های تازهٔ فضاپیمای جونو تصویری متفاوت از بزرگ‌ترین سیارهٔ منظومهٔ شمسی نشان می‌دهد؛ تصویری که می‌تواند برداشت چند دهه‌ای دانشمندان از مشتری را زیر سؤال ببرد. به گزارش گروه علم و پیشرفت خبرگزاری فارس به نقل از لایو ساینس، سیارهٔ مشتری در واقع کمی کوچک‌تر و تخت‌تر از چیزی است که دانشمندان طی چند دهه تصور می‌کردند. این نتیجه بر اساس داده‌های جدید فضاپیمای «جونو» به دست آمده؛ فضاپیمایی که از سال ۱۳۹۵ شمسی به‌طور مداوم در مدار مشتری در حال جمع‌آوری اطلاعات است. پژوهشگران می‌گویند اختلاف اندازه‌ها بسیار کم است، اما آن‌قدر اهمیت دارد که درک ما از ساختار درونی این غول گازی را دقیق‌تر کند. تا پیش از این، اندازه و شکل مشتری بر اساس اندازه‌گیری‌هایی بود که حدود ۵۰ سال پیش توسط مأموریت‌های قدیمی مانند «ویجر» و «پایونیر» انجام شده بود. آن داده‌ها سال‌ها به‌عنوان مرجع استاندارد استفاده می‌شدند. اما جونو در دو سال اخیر حجم بسیار بیشتری از داده‌های رادیویی با دقت بالاتر جمع‌آوری کرده و همین موضوع باعث شده اندازهٔ مشتری با دقتی در حد چند صد متر بازنگری شود. به گفتهٔ پژوهشگران، خود سیاره تغییر نکرده، بلکه روش اندازه‌گیری ما دقیق‌تر شده است. #بزرگترین_سیاره_منظومه_شمسی #نجوم #فضا Safar be setareha 🪐🌝

ایلان ماسک ساخت راکتورهای همجوشی هسته‌ای روی زمین را اوج حماقت خواند. او افزود: «حتی اگر چهار سیارهٔ مشتری را بسوزانیم، باز هم انرژی خورشید تقریباً ۱۰۰٪ از کل انرژی‌ای را تشکیل می‌دهد که تاکنون یا در آینده در منظومهٔ شمسی تولید خواهد شد.» #فضا #ماهواره Safar be setareha 🪐🌝

در 15 دسامبر 1965 فضاپیمای Gemini 6A به فضا پرتاب شد. وظیفه اصلی این ماموریت قرار ملاقات و مانور مشترک در مدار با فضاپیمای Gemini 7 بود که 11 روز قبل از این ماموریت ، پرتاب شد. فضانوردان این ماموریت حدود یک روز را در مدار گذراندن. در این ماموریت برای اولین با دو فضاپیمای سرنشین دار با حداقل فاصله کمتر از یک متر به یکدیگر نزدیک شدند. این ماموریت پنجمین پرواز سرنشین دار برنامه جمینی بود و در 16 دسامبر فرود آمد. اولین اتصال دو فضاپیمای سرنشین دار در ژانویه 1969 انجام شد که فضاپیماهای سایوز-4، سایوز-5 به یکدیگر متصل شدند #فضا Safar be setareha 🪐🌝

کنترل فعال جریان با استفاده از پلاسما به معنای دست‌کاری جریان هوا بر روی سطوحی مانند بال هواپیما یا پره‌های توربین از طریق پلاسما است، بدون نیاز به قطعات مکانیکی. متداول‌ترین ابزار در این زمینه، عملگرهای پلاسمایی با سد دی‌الکتریک (DBD) هستند که با استفاده از ولتاژ متناوب بالا، هوای نزدیک سطح را یونیزه کرده و لایه‌ای نازک از پلاسما ایجاد می‌کنند. این پلاسما با نیروهای الکترودینامیکی، هوای اطراف را شتاب می‌دهد و «باد یونی» ایجاد می‌کند که به لایه مرزی انرژی می‌دهد، از جدایش جریان جلوگیری می‌کند و عملکرد آیرودینامیکی مانند نیروی برا، پسا و پایداری را بهبود می‌بخشد. کنترل جریان مبتنی بر پلاسما به دلیل نداشتن قطعات متحرک، واکنش سریع و قابلیت نصب آسان روی سطوح، گزینه‌ای جذاب برای کاربردهایی مانند هواپیما، توربین بادی و پهپادها است. این فناوری می‌تواند نیروی برا را افزایش دهد، پسا و نویز را کاهش دهد و حتی بدون استفاده از سطوح کنترلی سنتی مانند فلپ‌ها یا سکان‌ها، کنترل پرواز را ممکن سازد. با این حال، چالش‌هایی مانند مقیاس‌پذیری در سرعت‌های بالا، مصرف انرژی و دوام مواد همچنان وجود دارند. با وجود این محدودیت‌ها، عملگرهای پلاسمایی چشم‌اندازی نویدبخش برای سامانه‌های کنترل آیرودینامیکی کارآمد، سریع و فشرده فراهم می‌کنند. #فضا Safar be setareha 🪐🌝

نمایی زیبا از طلوع سیاره ناهید از فضا در پشت زمینه شفق قطبی که توسط تیموتی پیکه فضانورد سابق ایستگاه فضایی بین المللی گرفته شده است. #فضا Safar be setareha 🪐🌝

📢 تصویر روز ناسا 🗓 دوشنبه ۲۰ بهمن ۱۴۰۴ عنوان: سحابی روح عکس: جفری هورن ستاره‌ها در قلب ملکه اتیوپی در حال شکل‌گیری هستند. دقیق‌تر بخواهیم بگوییم، منطقه بزرگی به نام سحابی روح در جهت صورت فلکی ذات‌الکرسی قرار دارد. در افسانه‌های یونانی، ذات‌الکرسی همسر مغرور پادشاهی بود که زمانی بر سرزمین‌های اطراف رود نیل حکومت می‌کرد. سحابی روح که با نام W5 هم شناخته می‌شود، چندین خوشه ستاره‌ای باز، تپه‌ها و ستون‌هایی پوشیده از غبار کیهانی و حباب‌های عظیمی دارد که توسط بادهای ستاره‌های جوان و پرجرم به وجود آمده‌اند. این سحابی حدود ۶۵۰۰ سال نوری از ما فاصله دارد و اندازه آن تقریبا ۱۰۰ سال نوری است. معمولاً این سحابی را کنار همسایه آسمانی‌اش یعنی سحابی قلب (IC 1805) عکاسی می‌کنند. تصویر بالا که از نزدیکی نشویل، تنسی در آمریکا گرفته شده، ترکیبی از ۲۳۴ ساعت عکاسی در رنگ‌های مختلف است: قرمز مربوط به گاز هیدروژن، زرد مربوط به گوگرد و آبی مربوط به اکسیژن.... #تصویر_روز_ناسا #ناسا Safar be setareha 🪐🌝

✨تهیه نقشه‌ای از مرز بیرونی خورشید، برای اولین‌بار ستاره‌شناسان با استفاده از داده‌های ماموریت Parker Solar Probe ناسا و با استناد به گزارش مرکز اخترفیزیک هاروارد–اسمیتسونین (CfA)، برای نخستین بار نقشه‌ دو‌بعدی و پیوسته لبه‌ بیرونی جو خورشید را تهیه کردند. این ناحیه که سطح آلفون نام دارد، مرزی است که در آن باد خورشیدی از میدان مغناطیسی خورشید جدا می‌شود و دیگر امکان بازگشت به مهر‌تابان را ندارد. در این مرز، سرعت باد خورشیدی از سرعت موج‌های مغناطیسی پیشی می‌گیرد. ترکیب داده‌های نزدیک به خورشید با اندازه‌گیری‌های دورتر فضاپیماهای دیگر نشان داد که این سطح پویا و متغیر است و با افزایش فعالیت ۱۱ ساله خورشید، بزرگتر و ناهموارتر میشود؛ ویژگی‌هایی که پیشتر تنها در مدل‌های نظری پیش‌بینی شده بودند. این پژوهش نخستین ترسیم واقعی از مرز فعال میان خورشید و فضای پیرامون آن بشمار میرود. شناخت دقیق شکل و رفتار سطح آلفون به دانشمندان کمک می‌کند تا منشا انتشار بادهای خورشیدی را بهتر درک کنند، پیش‌بینی دقیق‌تری از اقلیم فضایی داشته باشند و به پرسش‌های بنیادی درباره‌ تاج خورشید و دمای بالای آن پاسخ دهند. #خورشید Safar be setareha 🪐🌝

✨کشف ستارگان هیولا در سپیده‌دم کیهانی ستاره‌شناسان با استفاده از تلسکوپ فضایی Webb شواهدی یافته‌اند که معمای شکل‌گیری سیاهچاله‌های اَبَرپرجرم در ابتدای کیهان را توضیح میدهد؛ این شواهد بوجود ستارگان هیولا با جرمی حدود ۱۰۰۰ تا ۱۰۰۰۰ برابر خورشید، در نخستین میلیارد سال پس از انفجار بزرگ (مهبانگ- Big Bang) اشاره دارد! بررسی کهکشان بسیار دور GS 3073 نشان میدهد که نسبت نیتروژن به اکسیژن در گازهای آن بطور غیرعادی بالاست؛ نسبتی که با فعالیت هیچ ستاره یا اَبَرنواختر شناخته‌شده‌ای سازگار نیست. پژوهشگران این عدم توازن شیمیایی را اثر انگشت ستارگان عظیم اولیه دانسته که طی فرآیندهای هسته‌ای خاص، نیتروژن فراوانی تولید و در اطرافشان پخش کرده‌اند. بر اساس مدلهای منتشرشده، این ستارگان بجای انفجار، مستقیماً فروپاشی کرده و به سیاهچاله‌های بسیار پرجرم تبدیل شده‌اند. با مشاهده یک سیاهچاله فعال در مرکز GS 3073 احتمال میرود که بقایای یکی از همین ستارگان باشد و همزمان منشا نیتروژن زیاد و سیاهچاله‌های غول‌پیکر اولیه را توضیح دهد. این کشف چشم‌انداز تازه‌ای به دوران تاریک کیهان و تولد نخستین ستارگان می‌گشاید. #ابر_ستاره Safar be setareha 🪐🌝