هرجا غر می‌زنم یکی یه چی میگه،میشه بدونم من قراره چجوری خودم رو خالی کنم؟! خسته شید دیگه.

اندازه‌ی بارون‌های انزلی باریدم من.

ما ز یاران چشم یاری داشتیم، خود غلط بود آنچه می‌پنداشتیم..

کاملاً غلط بود آنچه می‌پنداشتم.

فکر کنم سهراب سپهری بود.. می‌گفت که: زندگی اجباری‌ست،لاجرم باید زیست.

خب من نیمیخوام.

گاد پلیز مارو بیخی.

خواهشمندم مراقب حرفاتون باشید،شاید برای شما یه حرف خیلی ساده باشه ولی ممکنه با همون حرف نذارید یه نفر شب تا صبح رو بخوابه.

تپش قلبی که قهوه میده شرف داره به تپش قلبی که آدم مادر قهوه میده...

گر بدانی حال من گریان شوی بی‌اختیار، ای که منع گریه‌ی بی‌اختیارم می‌کنی..

یه آدمِ رومخِ بی‌انگیزه‌ی ابلهِ بی‌هدفِ حسودِ به‌درد‌نخورِ پوچِ تهیِ سرگردونِ ناتوانِ ضعیفِ بی‌عرضه‌ی درمانده‌ی عاجزِ بی‌زورِ شلِ وامانده‌ی نادانِ جاهلِ بی‌شعورِ نافهمِ کودنِ احمقِ سبک‌مغزِ بی‌خردِ بی‌وفاِ نامردِ خائنِ بی‌معرفتِ سنگ‌دلِ بی‌رحمِ حیله‌گرِ دوروِ ترسوِ بزدلِ بی‌جربزه‌ی بی‌حالِ افسرده‌ی مرده‌دلِ خاموشِ پژمرده‌ی بی‌روحِ خودخواهِ مغرورِ متکبرِ ازخودراضیِ پرادعاِ خودشیفته‌ی بی‌ملاحظه‌ی سردرگمِ گیجِ آشفته‌ی پریشانِ درهمِ بهت‌زده‌ی مبهوتِ دودِلِ بی‌خیالِ بی‌تفاوتِ خونسردِ بی‌اعتناِ ولنگارِ رهاِ بی‌قیدِ سرخوشِ روانیِ دیوانه‌ی مجنونِ خلِ عقل‌باخته‌ی شوریده‌ی بی‌عقلِ تنبلِ تن‌پرورِ کاهلِ وارفته‌ی شلخته‌ی دروغگوِ ریاکارِ منافقِ مکارِ فریبکارِ رنگ‌عوض‌کنِ پرروِ بی‌شرمِ وقیحِ گستاخِ بی‌حیاِ سمجِ مظلوم‌نماِ ترحم‌برانگیزِ بیچاره‌نماِ نق‌زنِ گله‌مندِ شاکیِ ناله‌گر به چه درد جامعه می‌خوره؟! دارم اکسیژن حروم می‌کنم. ببخش لازم نیست،اعدامم کنید.