لرزش دستام،
چشای خیسم،
تیک های عصبی صورتم،
دل درد بی‌وقفه،
تنگی نفسم،
دیدی و رفتی؟
هدایت شده از مخفیگاهِ‌‌زمینی‌های‌مطرود
غصه ی نبودن نونِ شب و گرسنگی
غم بچه های پرپر شده از جنگ و بدی
غم آفتاب که دیگه نمی‌رسه به خونه ها
غم بارون که دیگه... شرشر بارون که دیگه
سرازیر نمیشه توی کوچه ها