می‌خندید و خنده‌هایش به یادم می‌آورد که هنوز چیزهای زیادی برای از دست دادن دارم.

تو غم اول من بودی، مگر آدم غم اولش را فراموش می‌کند؟

اگر صدای شکستن قلب به گوش آدم‌ها می‌رسید، دنیا همه‌‌اش پر از صدای شکستن بود.

آنقدر زیبایی که گاهی فکر می‌کنم، نمی‌توانم برای مرگ کاری کنم که سراغ تو نیاید؟

چه غمگین است، دوست داشتن کسی که برایت تلاشی نمی‌کند.

زیبایی.

از ما دل ربودی، خوشا دلی را که تو ربایی.

-

مرا با نام کوچکم صدا بزن، بگذار احساس کنم دوست داشتنت را، تو نمیدانی، زن ها عاشق این اند با نام کوچک خطابشان کنی تا صدایت در گوششان پژواک شود و دلشان قنج رود و ارام بگویند: جانِ دلم - فاطمه اندربای

و شاید هرکدام از ما، بدون آنکه بدانیم رویای کسی هستیم.

چیزی که دردِ ما را تسلی داد، درمان نبود زمان بود.

معانقه ؛