همه عمر به تماشا نشینم ز دلم نرود آرزویت(:

داشتم فکر میکردم؛ دختری که گذاشت عشقش بره، آرزوش بره ، آغوش بچش بره، آینده ش بره، تکیه گاهش، محبتش، همه و همه بره جبهه و بعد با یه بدن بی سر برگرده، بچش یتیم بشه، زیر بار سنگینی دلتنگی له بشه ، شبا زیر پتو گریه کنه، حرف بشنوه، سرزنش بشه، طرد بشه، تنها بشه، بی پناه بشه مثل اباعبدالله تو روز عاشورا(: همهٔ این دردا رو اون دخترک که حالا یه زن ِکامله س تحمل کرد یه تنه به دوش کشید و دم نزد و افتخار کرد، منت نذاشت؛ نگفت من دردامو بینتون تقسیم میکنم، نگفت من دارم زیر بار دلتنگی له میشم نگفت من تنهاممم کمک ، نگفت عشق من بخاطر شماها رفت بچمو بیایید بزرگ کنید، نگفت از پناهگاهم فقط یه پلاک دارم و شماها پناهگاه دارید، نگفت وقتی میرم شلمچه با خاکا حرف میزنم، نگفت بخاطر اینکه تشنه شهید شد منم دیگه آب یخ نمی‌خورم...نگفت و نگفت و نگفت و دم نزد و افتخار کرد فقط با خود شهید معامله کرد... و چقد این دخترک بزرگ بود چقد تحمل کرد چقد توسل کرد و چقد دلتنگی کشید چقد گریه کرد چقد طرد شد چقد حرف شنید اما بازم به جون خرید بخاطر شهیدش.. ما هم همون دخترکیم اما با این تفاوت که ما یه درد، یه غم، یه بی مهری یه حرف که بهمون میرسه چقد منت میزاریم سر شهدا که چرا هوامونو نداشتن((:

اربعین نیست ولی دلم هوای تو دارد بگو چه چاره کنم؟🙂

ما مؤمنا با تو امنیم با تو به امنیت میرسیم ؛ با تو موجای زندگیمون به آرامش میرسه؛ خنده هامون پیش شماس ذوقامون نیازامون اشکامون تنگ دستی مون دلشکستگیامون و ریز ریز جزیئات وجودی ما پیش خودته چیزی که شاید مادر از فرزندش ندونه (((: خودت زیر و بم مارو میدونی هر درد دلی باهات کردیم همراه بودی و اگه اشتباه کردیم با عشق متوجهمون کردی که دلت شکسته اگه کارمون درست بود اندازه ریگهای بیابون بهمون عشق ورزیدی و تشویقمون کردی هر موقع صدات زدیم جوابمونو ازت گرفتیم(: پشتیبان بودی تو مواقعی که خودمونم حوصله خودمون و نداشتیم.. برامون حوصله میزاشتی، وقت میزاشتی، عشق میزاشتی، دل میزاشتی وجودت و وقفمون کردی و خودت خواستی که نعمتی باشی لابلای زندگی تاریکمون و وجود نازنینت ُ لحظه به لحظه با قلبمون و بلکه با مویرگامون احساس کنیم هرکی با شما همنشین شد مثل خودت مرهم درد شد مثل خودت یتیم نواز شد و مثل خودت دلسوز شد رقیق القلب شد و در آخر مثل خودت عاقبت بخیر شد آقای اباعبدالله(((:

دلم به غمت همیشه وصله((:

عکس خودش گویاس شعری نمیخواد که(:

آدمای کثیف دنیا تورو با خودشون میبرن... نباید بزاریم ...باید یاد اباعبدالله همیشه کنج قلبمون باشه؛ اونوقته که زنده دلیم(: کاش میشد بیرون‌م، تصویری،سیم ِ اتصالی چیزی بود وقتی خوشحالیم یا ناراحتیم با کربلا در ارتباط بودیم و لحظه به لحظه مداحی تو گوشمون میپیچید...چی‌ان این آدمای کثیف دنیا(: آدمایی که عطری از اباعبدالله تو وجودشون حس نمیشه و تاریک و غمناک؛ آره هرکی با تو نیست غم آلوده:(

سیدی میشه خودتون لطف کنید واسه حال و هوای تشکیل دعای توسل مدرسه؟(: ما که کل عمرمون برای شماس، شمام کمکون کنید(:💔

سرنوشت منو از سر بنویس...تو منو واسه خودت نگه میداری مگه نه؟🙂💔

و سوگند به یقینا کله خیر... این چند روزه حقیقتا دارم با پوست و مویرگام حس میکنمش((:

یَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ وَ الْأَبْصَارِ حَوِّلْ حَالَنَا إِلَی أَحْسَنِ الْحَالِ((: