من کجا و غزل و قافیه و شعر کجا؟ این تو بودی که شدی باعث شاعر شدنم

اَلعناقِ لیسَ بَینُ الاَجساد فَحَسب،اِنَما بَینَ العُیون و الکَلمات فی اَحیانَ کَثیره . بغل فقط بین تن ها نیست خیلی وقت ها بین چشم ها و کلمه هاست ...

و هیچ آرامشی بالاتر از مرگ نیست.

اینو میفرستی پیوی؟

چه دردی میکشم از سردیِ رفتارِ چشمانی... که عاشق می‌کند دل را ولی گردن نمی‌گیرد؛

ء/ درحســرت‌یڪ‌نعــرۀمســتانه‌بمــردیم ویـران‌شـوداین‌شهـرڪه‌میـخانه‌نـدارد

باز صد شکر که میخانه آغوش تو هست ؛ دست کم پیش تو ای عشق پناهی دارم:)🫂

یک رساله دیده‌ام با نام زیبای ِبغل ؛ پس عزیز ِقلب ِمن حی علی خیرالعمل .

به زبان خنده بستم درِ دل را به رویش ؛ که کس نفهمد هنوزم عاشقِ اویم .

دیدمش ، گفتم منم ! نشناخت او .. 💔

من با او بودم ؛ او با او ..

یاد ِ ایامی ِ ك هردم یاد ِ ما بودی ، بخیر :) 💔