نگاه من به تو و دیگران به خود مشغول
معاشران ز می و عارفان ز ساقی مست
@MobtalaGraphy
اگر تو سرو خرامان ز پای ننشینی
چه فتنهها که بخیزد میان اهل نشست
@MobtalaGraphy
دلبرا پیش وجودت همه خوبان عدمند
سروران بر در سودای تو خاک قدمند
@MobtalaGraphy
شهری اندر هوست سوخته در آتش عشق
خلقی اندر طلبت غرقه دریای غمند
@MobtalaGraphy
هر آن که جانب اهل خدا نگه دارد
خداش در همه حال از بلا نگه دارد
@MobtalaGraphy
دلا معاش چنان کن که گر بلغزد پای
فرشتهات به دو دست دعا نگه دارد
@MobtalaGraphy
سر و زر و دل و جانم فدای آن یاری
که حق صحبت مهر و وفا نگه دارد
@MobtalaGraphy
دوستان عیب کنندم که چرا دل به تو دادم
باید اول به تو گفتن که چنین خوب چرایی
@MobtalaGraphy
ای که گفتی مرو اندر پی خوبان زمانه
ما کجاییم در این بحر تفکر تو کجایی
@MobtalaGraphy
همه عمر برندارم سر از این خمار مستی
که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی
@MobtalaGraphy
تو بندگی چو گدایان به شرط مزد مکن
که دوست خود روش بنده پروری داند
@MobtalaGraphy
به جهان خرّم از آنم که جهان خرّم از اوست
عاشقم بر همه عالَم که همه عالَم از اوست
@MobtalaGraphy
به حلاوت بخورم زهر که شاهد ساقی است
به ارادت بکشم درد که درمان هم از اوست
@MobtalaGraphy
اگر چه حسنفروشان به جلوه آمدهاند
کسی به حسن و ملاحت به یار ما نرسد
@MobtalaGraphy
الا یا ایها الساقی ادر کاسا و ناولها
که عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکلها
@MobtalaGraphy
در وصل هم ز شوق تو ای گل در آتشم
عاشق نمیشوی که ببینی چه میکشم
@MobtalaGraphy
کشم جفای تو تا عمر باشدم هر چند
وفا نمیکند این عمرها وفای تو را
@MobtalaGraphy
به سوی خلق هر راهی که دارم کور خواهد شد
که از دل با خدای خویش راهی کردهام پیدا
@MobtalaGraphy
بجهیم از خود و در جبهه بجوییم خدا را
وآنچه با خلق نگفتیم بگوییم خدا را
@MobtalaGraphy