یه مشکل جدی پیش میاد. یک‌مرتبه احساس تنهاموندن می‌کنی، دلت یه پناه می‌خواد، از درک وسعت تنهاییت تا مغز استخونت تیر می‌کشه... و بعد خودت رو جمع می‌کنی و ادامه میدی. ادامه میدی و ادامه میدی و ادامه میدی ......

اونقدری قوی باشید که از پس دوست داشته نشدن بربیاید.

خود عزیزم به خاطر همه روزایی که گریه کردی بعدش خودت اشکات و پاک کردی و به تلاش کردنت ادامه دادی چون وقت استراحت کردن نداشتی از ته قلبم ازت ممنونم ولی بدون که خستگی این روزا خنده های از ته دل آینده است من بهت قول میدم.

اره عزیزم مغرور باش اتفاقا مغرور بودن برای یک دختر اصلا بدنیست به خودت افتخار کن که دم دستی نیست و تا حالا با کسی نبود احساس غرور کن وقتی کنار همه و همه جا نمیشه پیدات کرد. اتفاقا به همه نشون بده که هرجایی نمیری و تشنه محبت همه نیستی... چرا نباید به خودت افتخار کنی وقتی تو در زمونه ای که خوب نبودن مد و عادی شده تو دقیقا کسی هستی که بهش میگن بچه خونگی و بچه ننه؟ من واقعا بچه ننه ام چون واقعا بچه ی همین مادریم که وقتی بچه های مردم و میبینم به تربیتش نسبت به خودم افتخار میکنم... ازت ممنونم مامان:)

من‌نمیگم به چیزایی که نداری فکر نکن اتفاقا خیلی فکر کن به سفرهایی هنوز که نرفتی به چیزایی که هنوز نخریدی به کارایی که هنوز نکردی به عکسایی که هنوز نگرفتی به حسایی که هنوز تجربه نکردی اشتباه میگن که فکر نکنید فکر کنید ولی خواهشا به اون کلمه ی هنوز خیلی دقت کنید‌‌. شاید ما خیلی حسرتها رو داشته باشیم ولی کی میتونه برآورده کن جز خودمون؟به چیزایی که نداری فکر کن و بعد تلاشتو دو برابر کن تا بدستشون بیاری.

میگفت نترس از وقتایی که اشتباه میکنی شکست میخوری... هممون اولین باری که داریم زندگی میکنیم از کجا باید بلد باشیم چی درست و چی غلط ،باید تجربه شه هیچوقتم اولین تجربه موفقیت آمیز نیست.

ولی من همیشه به این نتیجه رسیدم که: شکرت برای چیزی که اولش بخاطرش گله کردم.

وقتی به حال هفته پیشم دقیقا همین ساعت همین موقعه فکر میکنم باورم نمیشه از اون روز تا الان یک هفته گذشت... هفته ای که فکر میکردم سخت ترین هفته ی زندگیم باشه اصلا نفهمیدم چطوری گذشت... بعضی وقتا به احساساتون شک کنید همیشه اون طوری نمیشه که ما فکر می‌کنیم.

به تمام خستگان جهان... باشد که اشک بعدی شما اشک شوق باشد.

نظر هیچ کس برات مهم نباشه ولی حواست باشه شرمنده ی نا امید شدن چشمای امیدوار پدر و مادرت نشی... گاهی وقتا میون سختی ها و خستگی های خودت به بی توجهی ها و بدرفتاری هایی که با خانواده ات کردی سر همین درگیر بودنت ولی اونا درکت کردن و هیچی نگفتن دقت کن. اگر من الان تو موقعیت سخت روحیم اونام دارن پا به پای من استرس میکشن پس علاوه بر خودم نسبت به امید اوناهم مسئلوم.

اگر‌میشه برای امتحان فردای بنده دعا کنید

معجزه میکند صبوری هایت را امید داشته باش...:)!