تابوت‌های شیشه‌ای که پیکر آقا و خانوادش درونش قرار داشت... مردم میومدن پرچم هاشونو تبرک میکردن...

حس عجیبی بود..! عقیقم رو به تابوتی تبرک کردم، که متبرک به جسم آقا بوده... این گل‌ها هم شد تنها یادگاری من از این تابوت‌های شیشه‌ای که بزارمشون بین صفحات قرآنم...💔(((:

حال مردم کنار این تابوت مشکی عجیب بود.. ایستاده بودن کنارش قرآن و زیارت عاشورا میخوندن.. گریه میکردن.. روضه میخوندن.. با تابوت‌ها حرف میزدن.. هرچی داشتن و نداشتن رو متبرک میکردن، از چفیه و جانماز و تسبیح و پرچم بگیر تا روسری و چادر و گوشه‌لباس و انگشتر و سربند... این مردم یتیم و دل‌شکسته هرچیزی که با پدر شهیدشون ارتباط داشته باشه، عاشقانه میپرستند...

_

تو علی بودی پس پدر از دست دادیم...

من به چشم خویشتن، دیدم که جانم می‌رود...