افسردھ‌تر از این بود که گریه کنه ..

نامہ‌ایی به آدم‌هایِ سمیِ زندگیم : نبودنت، آرامشی دارد که مَپرس.

اون مالِ منه، بقیھ قدرش وُ نمی‌دونن ..

اگر دل به دل راه دارد، پس چرا ؟ - چی چرا ؟ من بی تو پریشان وُ تو انگار نه انگار :)

- Music

اگر خدا بخواهد که دو قلب را نصیب هم کند، این کار را می‌کند. حتی اگر بھ اندازه‌ی مسافتِ زمین تا آسمان بین آن‌ها فاصلہ باشد . .

مگر می‌شود ؟ یک نفر را انقدر نداشت، اما بی‌نهایت دوست داشت ؟ :)

یھ کسی و داشتم هر موقع حالش و می‌پرسیدم و حالش که بد بود، می‌گفت : شبم ! ‌میگفتم شب یعنی چی ؟ میگفت : تاریکم ؛ دلم تاریکه اما آرومم مثلِ ستاره‌ها . . به مردم لبخند می‌زنم و نمی‌زارم که بقیه حالم و بدونن. وَ من این روزها با همین فاصله‌ی دور در بی‌خبری دست و پا میزنم و نگران اینم که نکنه تو شب باشی و من ندونم ..

گاهـے از دل، گاهـے از جان، گاهی از هر دو بی‌زارم .

در نهایت حتی اگر مالِ من نبودی خوشحالم کہ بخشی از زندگی من بودی ((:

اِستوپ .

تُ شبیه آهنگ‌های فرانسوۍ هستی که توی تنهایی‌هام گوشش میدم. شاید نفهممت، اما حالم با تو خوب میشه ..