تموم شد.
امروز برای منی که با کلی آرزو رفتم تو اون خونه سخت گذشت. خیلی سخت..
تک تک چیزایی که یه روز با ذوق بردم تو اون چاردیواری رو برگردونم.
این گلای بازمانده از اون روزا هم خورد شد و به درک رفت.
مثل تک تک روزهای عمرم که پای این آدمای خدانترس رفت.
خداروشکر میکنم که نجاتم داد.
که نگذاشت بقیه عمرم کنار اینا بگذره.
خداروشکر که قبل از اینکه فرزندی به دنیا بیاد و تو این خانواده و یا این اخلاقیات رشد کنه، راهم رو نشون داد و مشخص کرد.
امروز باز هم متوجه شدم خدا چقدر دوستم داشت که ذاتشون رو بیشتر بهم نشون داد.
من مطمئنم خدا از تک تک اشکهایی که این مدت من و خانوادم ریختیم، از تک تک ظلم های این افراد به من نمیگذره.
اون روز دیر باشه یا زود مطمئنا میرسه که تقاص کاری که با من کردن و بی وجدان بودنشونو بدن.
دلم به همین گرمه!
فراموش کردنِ هیچ کسی سخت نیست.
کافیه کمی صبر کنی،
آدم ها خودشون ثابت میکنن که لایقِ فراموشین!
هر کاری میکنی نمیتونی فراموشش کنی؟
+ هر روز این جملات رو با خودت تکرار کن
@ir_mohebin
«آخرین سنگر کسی بودن»-
حتی اگر به شوخی- از لذت بخشترین موقعیتهاست. انگار که آخرین امیدش باشی، انگار که میتواند از بین همهی آدمهایش؛ میان دستان تو پناه بگیرد، آرام شود و خودش باشد.
ممنون ازت آخرین سنگر من🫂🤍
آقایقاضی نقطه باخت هر آدم تو زندگی زمانيه كه ديگه خودش رو دوست نداشته باشه!
@ir_mohebin