. استاد عالی #گریز_زیارت_عاشورا موضوع: بلاکشی امام حسین(ع) و سلوک با عاشورا عاشورای امام حسین(ع) ظرفیت عظیمی برای رشد دادن انسانها دارد . شاید یکی از دلایل اینکه سایر ائمه (ع) عاشورایی دیگر را تکرار نکردند این بوده که همین یک صحنه عاشورا برای رساندن همه انسانها به نهایت قرب خداوند کافی است و سایر ائمه تلاششان بر حفظ عاشورا بوده است.انسان باید با عاشورای امام حسین(ع) سالک شود و درسنامه این سلوک هم زیارت عاشوراست. قدم اول: قدم اول برای این سلوک را امام(ع) برمی دارد. قدم اول عبادت بزرگ امام حسین(ع) است که همه بشریت را رشد می دهد. این عبادت بزرگ همان بلای بزرگی است که امام حسین(ع) تحمل نمودند. عبادت بزرگ امام(ع) این بود که در دل سنگین ترین مصیبت ها نه تنها صابر بلکه شاکر بود. امام در کربلا در دل سخت ترین بلاها خدا را اینگونه حمد می فرماید:«اُثْنِى عَلَى اللّه اَحْسَنَ الثَّناءِ وَاَحْمَدُهُ عَلَى السَّرّاءِ وَالضَّراءِ»؛ خدا را به بهترین وجه ستایش کرده و در شداید و آسایش و رنج و رفاه مقابل نعمتهایش سپاسگزارم. این بلاکشی و عبادت بزرگ امام(ع) رحمت خدا را نه فقط بر خود امام(ع) بلکه بر تمام عالم و در همه تاریخ نازل می کند تا هرکس به اندازه معرفت و ظرفیت خودش از این باران رحمت بهره مند شود و با آن سالک شود. پس اولین قدم سلوک عاشورایی بلاکشی امام(ع) است که رحمت واسع خدا را نازل کرد. قدم دوم: کاسه وارونه از باران بهره ای ندارد.  بهره مند شدن از رحمتی که به واسطه بلاکشی معصوم(ع) نازل می شود قدمی است که ما باید برداریم و خودمان را به این رحمت برسانیم و از آن استفاده کنیم. کسی از این رحمت بهره مند می شود که به اندازه ظرفیت و معرفت خودش به بلای معصوم(ع) مبتلا شود. انسانها نسبت به حادثه عاشورا و مصیبت امام حسین(ع) چند دسته هستند. برخی از این مصیبت شادمان می شوند. «هذا یَوْمٌ فَرِحَتْ بِهِ آلُ زِیادٍ وَ آلُ مَرْوانَ بِقَتْلِهِمُ الْحُسَیْنَ صَلَواتُ اللَّهِ عَلَیْهِ» برخی هم بودند که بی تفاوت از کنار  این ابتلای بزرگ می گذرند و بهره ای از آن نخواهند داشت.   اما بعضی از انسانها با این بلا همراه می شوند و به اندازه خودشان و در حد ظرفیت خودشان به بلای معصوم(ع) نزدیک می شوند و سنخیت پیدا می کنند. دلشان با مصیبت امام(ع) همراه می شود در این مصیبت با امام(ع) شریک می شوند. اینها از آن رحمت عظیم خداوند بهره مند می شوند و با آن سالک می شوند. **** اولین قدم را در این سلوک خودِ ولی خدا بر می دارد و آن قدم بلاست و بزرگترین بلا، بزرگترین عبادت معصوم است. به واسطه این بلا که معصوم می کِشد، پروردگار عالم به عالم پایین هم نظری می کند و رحمت واسعه اش را می فرستد. خداوند بندگان راضی و شاکری دارد که حق بندگی را در این عالم ادا می کنند * دومین قدم را در این سلوک ما باید برداریم و از این رحمت واسعه استفاده کنیم. اگر کسی مبتلا به بلای معصوم شود، به اندازه ابتلایش به رشد می رسد * سومین قدم این است که در این سلوک اگر کسی مبتلا به بلای عاشورا شود به این مرحله می رسد که مقام لعن و سلام است و فقط صرفاً لعن و سلام لفظی نیست، بلکه فرد مومن باید موضع گیری کند و این روح دین است که انسان به این حب و بغض برسد. انسان باید نسبت به دشمن اباعبدالله (ع) تبرّی داشته باشد. آخرین قدم، مقام محمود است یعنی مقامی که در دنیا و آخرت معیت با اهلبیت را داشته باشیم و حجابی بین ما و اباعبدالله (ع) نباشد

آداب ظاهری محرم و عاشورا ، سیاه پوشی و ... است. اما باطن آدابِ عاشورا این است که بواسطه ی عاشورا ما رشد کنیم و به قرب خدا برسیم. در بلا نباید کفر گفت ، بلکه باید صبر کرد. اما امام حسین هم صبر کرد و هم اضافه برآن ، شکر کرد. الحمدلله علی عظیم رزیتی . بخاطر همینه که امام رضا فرمود کلنا سفینه النجاه لیکن سفینه الحسین اسرع و اوسع چون امام حسین ،هم صبر کرد، و هم اضافه برآن شکر کرد. ما هم اگه میخواهیم بگیم حسینی هستیم باید در مصائب امام حسین ، بسوزیم و صبر کنیم و همچنین در مصائب زندگانی دنیا هم صبر کنیم و شاکر باشیم. لذا اگه کسی میخواد اهل سیر و سلوک باشه ، باید بر بلایای الهی صبر کنه . چون ممکنه ما نماز شب بخونیم ولی گرفتار عجب بشویم. اما بلا از سوی خداست و لذا صبر ما باعث تقرب ما میشه. حضرت ابراهیم را وقتی صبر کرد بر امتحان قربانی کردن فرزند، آنوقت مقام امامت جایزه داد. اما امام حسین شخصا وعده ی شهادت داشت، اما طفل شش ماهه اش را هم قربانی کردند ، جوانش رو هم قربانی کردند و امام حسین صبر کرد. لذا بخششِ محبان، بخاطر قطره ی اشکی بر مصائب حضرت ، کمترین مزد امام است ، بجهت صبرش و شکرش . خدا ما رو دوست داره که به کفاره ی گناه مان، ما رو به بیماری و فقر و .. امتحان میکنه. اما امام معصوم را برای ارتقاء درجه ، به بلا مبتلا میکند. لذا حضرت زینب ، مصائب کربلا را زیبایی می بیند ، آنرا ضیافت الهی برای اهلبیت می بیند. ما هم بواسطه ی این ضیافت الهی که برای اهلبیت در عاشورا گسترده شده بود ، بهره مند میشویم و از رحمت خدا ما هم بهره می بریم. مثل صبر یوسف که باعث شد خدا خطر قحطی را از مردم مصر دور کرد. حالا امام حسینی که اعظم مصائب عالم رو کشیده، میشه کشتی نجات و خدا رحمت واسعه اش را نصیب حسین و محبانش میکند. لذا کشتی حسین میشه اسرع و اوسع. وقتی امام زمان برخی مشرکین و معاندین رو به قتل میرسونه، برخی ها اعتراض میکنن که چرا میکشی؟ لذا امام زمان یه صحنه عاشورا را نشان آنها میدهد و میگویند که ما دشمنانی را می کشیم که اگر رها کنیم ، دوباره چنین خواهند کرد. چرا میگن اعظم مصائب؟ چون وقتی مصائبی در برخی انبیا وارد میشد و جبرئیل به آنها راهنمایی میکرد و میگفت به این پنج تن متوسل شوید . انبیا وقتی شرح مصائب امام حسین را می شنیدند ، میگفتن مصیبت ما ، در مقابل مصائب حسین ، هیچ است. حسین جان؛ لا یوم کیومک یا ایاعبدالله. حالا چرا لقب اباعبدالله به امام حسین دادند؟ چون حسین هم عبدالله است (خدا را بندگی میکند) و هم " اَب =پدر" است بر بندگان خدا.لذا از راه حسین میشه بندگی خدا را کرد . آدم و حوا وعده داده بودند که از گندم بهشت نخورند ، اما ترک اولی کردند ، ولی امیرالمؤمنین که وعده و قول و قراری نداشت که نان گندم نخورد، ولی از گندم دنیا نخورد و فقط نان جو خورد. مرید پیر مغانم ز من مرنج ای شیخ چرا که وعده تو کردی و او بجا آورد ابراهیم قرار بود اسماعیلش رو قربانی کند ، ولی خدا نخواست ، اما امام حسین رو ابتدا به داغ فرزندان و برادران و عزیزانش مبتلا کرد و بعد خود امام هم قربانی شد. پذیرش این مصائب توسط امام ، بزرگترین خدمتی بود که به انسانها کرد ، چون بواسطه تحمل این مصائب از سوی امام، خدا رحمت واسطه اش را جاری کرد. قنداقه حضرت زینب فقط در آعوش امام حسین آرام گرفت. پس ما هم اگه آرامش میخواهیم ، باید خودمون رو به آغوش امام بیندازیم. . سخنان استاد میرباقری در شب یازدهم محرم باطن عاشورا، رحمت اکمل و اعظم است و جذباتی است که انسان را سالک و مقرب می کند. آنقدر این ابتلا، عظیم است که نه فقط ما،‌ بلکه ملائکه مقربین و انبیاء مرسلین هم در این وادی، سالکند و مراتبی از قربشان با بلای سیدالشهداء (ع) حاصل می شود

" یتیمی درد بی درمان... " نخوانید  " یتیمی خواری دوران... " نخوانید " الهی طفل بی بابا نباشد " کنار دختری گریان نخوانید دوباره گریه اش میگیرد امشب بیایید از غم هجران نخوانید تقاضا میکنم سربسته باشد ز نامردی نامردان نخوانید " رقیه_جان " فقط مخصوص باباست دگر او را به این عنوان نخوانید زمین خورد از بلندی را بگویید ولی از تاول سوزان نخوانید خبر داریم پهلویش شکسته مقاتل را برایمان نخوانید...

بی همگان به سر شود/بی تو به سر نمی شود(۲). داغ تو دارد این دلم/جای دگر نمی شود(۲). یار حسین دلدار حسین/یا سید الاحرار حسین. کلیم اگر دعا کند/بی تو دعا نمی شود(۲). مسیح اگر شفا دهد/بی تو شفا نمی شود(۲). جان حسین جانان حسین/عالم همه قربان حسین(۲). صفا و مروه دیده ام/گرد حرم دویدم(۲). هیچ کجا برای من/کرب و بلا نمی شود(۲).

زمینه شب اول محرم بند اول : توو این جماعت نامرد یکی نشد با من همدرد منیکه دعوتت کردم با چه رویی بگم برگرد برگرد برگرد سخته واسم باورش که موندم بی تکیه گاه سخته واسم باورش که موندم بی سرپناه سخته واسم باورش که موندم با اشک و آه خدا بخیر بگذرونه امون از این جسارت اگه شکستن سرمو سرزینب سلامت قلوبهم معک ای آقا سیوفهم علیک ای آقا بند دوم : توو کوفه از در و دیوار میباره رو سرم آزار اینا همه کنار اما وای از شلوغیه بازار بازار بازار معلومه از چشماشون که تشنن به خون تو معلومه از حرفاشون دارن قصد جونتو معلومه اینا میخوان دنیارو بدون تو خدا بخیر بگذرونه شده اینجا قیامت اگه شکستن سرمو سرزینب سلام قلوبهم معک ای آقا سیوفهم علیک ای آقا بند سوم : به خاطر دل زهرا پسرعمو نیا اینجا میبینم آقا اون روزو که میمونی تک و تنها تنها تنها دلشوره دارم اگه دشمن بی حیا بشه دلشوره دارم سرت از پیکر جدا بشه دلشوره دارم کفن واست بوریا بشه خدا بخیر بگذرونه نشه حرف اسارت اگه شکستن سرمو سرزینب سلامت قلوبهم معک ای آقا سیوفهم علیک ای آقا @moharam3

واویلا علی الحسین واویلا علی الحرم واویلا علی البَنات واویلا علی الخِیَم واویلا علی الشّهید واویلا علی الغریب واویلا علی القتیل واویلا علی السّلیب صورتت‌ روی‌ خاک گوداله بدنت غرق زخمه بی حاله خواهر مضطر تو می‌بینه سر ذبح سر تو جنجاله واویلا علی العطش واویلا علی الشِّفاه از خون گلوی تو لبریز میشه قتلگاه واویلا علی النّساء واویلا علی الرّجال واویلا علی السِّهام واویلا علی النِّعال روضه‌های تن تو مکشوفه لعنت حق به گُرگای‌ِ کوفه خون تو روی چکمه‌ی شمره بی حیایی‌ش بسکه معروفه واویلا علی السّیوف واویلا علی الر‌ّماح رو دست پدر شده ذبح بچّه‌ها مباح واویلا علی الرُّئُوس واویلا علی القَنات نیزه دار بی حیا میخندید به‌خواهرات شتر بی جهاز آوردن اُسرا رو به زور می‌بردن دختراتو کنار نعش تو آه با کعب نیزه آزردن… @moharam3

ای اهل حرم میر علمدار نیامد سقای حرم سید و سالار نیامد علمدار نیامد علمدار نیامد ای هم‌سفـران مـاه بنـی هاشمیان کو؟ آرام دل و دیده و آرامش جان کو؟ آیینه‌ی عشق از پی دیدار نیامد علمدار نیامد علمدار نیامد دل‌هـای پریشـان شـده شیرازه ندارد گنجـایش انـدوه و غـمِ تازه ندارد دل خون شد و مجنون شد و دلدار نیامد علمدار نیامد علمدار نیامد آن گل که چمن عاشق بوسیدن او بود آن ماه که ما را هوس دیدن او بود صد بار به ما سر زد و این بار نیامد علمدار نیامد علمدار نیامد برگـرد عمـو! دل هـوس آب نـدارد امشب بـه خدا دیده‌ی ما خواب ندارد ای پردگیـان محـرم اسـرار نیامد علمدار نیامد علمدار نیامد   شاعر : محمد جواد غفورزاده @moharam3

شب اول

شب اول

یا ابی عبدالله(ع) یابن الزهرا(س) بنما روا ، حاجات ما ، شفا بده ، مرضای ما ، ما را رسان ، به کربلا ، یاری نما ، رهبر ما

⚫️#حضرت_مسلم_ابن_عقیل_علیه_السلام5) 📩pdf ✅ #فیش_روضه ⚫️ #شب_اول محرم ⚫️ #مَتْنِ_رُوضِـہ_روشمندومستند 🆔👇تلگرام👇 http://t.me/yamojebalmoztr 🆔👇ایتا👇 https://eitaa.com/yaMojebalmoztr http://eitaa.com/joinchat/550961166C2c98fe3e8a

⚫️#حضرت_رقیه_خاتون_سلام_الله_علیها2) 📩pdf ✅ #فیش_روضه ⚫️ #شب_سوم محرم ⚫️ #مَتْنِ_رُوضِـہ_روشمندومستند 🆔👇تلگرام👇 http://t.me/yamojebalmoztr 🆔👇ایتا👇 https://eitaa.com/yaMojebalmoztr http://eitaa.com/joinchat/550961166C2c98fe3e8a