به یاد آنهایی که پشت پیراهنشان نوشتند #کربلا اما هیچ گاه حرم را ندیدند❤️‍🩹🕊 #شهدا @mohgomshode313

چی میشد پنجره ی اتاق من وا میشد به گنبد قشنگ تو... 🥹💚 #چهارشنبه‌های‌امام‌رضایی @mohgomshode313

یه عزیزی میگفت: هروقت چشمتون👀 به عکس یه شهید میخوره یه صلوات واسش بفرستید این صلواتا شاید اینجا دیده نشه!! امّا روز محشر دستتون رو میگیره میاین و میبینین اون شهید شده شفیعتون❤️‍🩹🥹 +شادی ارواح مطهر شهدا صلوات🌷 #شهیدانه @mohgomshode313

ما باید یک جامعه نمونه بسازیم❤️🌱 #شهید‌بهشتی @mohgomshode313

درسته...❤️‍🩹 #حق @mohgomshode313

دیشب اردن😎🇮🇷 #الله_اکبر #موشک @mohgomshode313

غیر تو یاری ندارم 🥹 با کسی کاری ندارم 💔 گر مرا از در برانی جای دیگر را ندارم❤️‍🩹🥲 #چهارشنبه‌های‌امام‌رضایی @mohgomshode313

پیر ره آمد و طریق رفتن آموخت آنکه نا رفته و جامانده منم:)💔🥲 #شهیدانه #شعر @mohgomshode313

دردم زیاد بود و طبیبی مرا ندید..🥲❤️‍🩹 #چهارشنبه‌های‌امام‌رضایی @mohgomshode313

- ورژن جدید لۍلۍ بـٰازۍ ڪردن 🦦🎀 #زیبایی @mohgomshode313

به وقت رمان 😍💫

🌷✨🌷✨🌷✨🌷✨🌷✨🌷✨🌷✨🌷✨🌷✨🌷✨🌷✨🌷✨🌷✨🌷✨🌷✨🌷✨🌷✨🌷✨🌷✨🌷✨ ❣❣❣﷽❣❣❣ ♡اسـم تو مصطـفاسـت♡ ❤️‍🩹به روایت سمیه ابراهیم پور،همسر شهید مصطفی صدر زاده 💕نویسنده: راضیه تجار 📚 قسمت چهل و پنجم انتخابات سال ۱۳۸۸ بود و جامعه ملتهب. مغازهٔ برنج‌فروشی ات شده بود محل تجمع دوستانت و پاتوقی برای دوره‌همی و بحث. فردای انتخابات لباس پوشیدی تا از خانه بزنی بیرون. _کجا آقامصطفی؟ _کافی نت. تلفنت زنگ خورد، یکی از بچه‌های پایگاه بود. صدایش آن‌قدر بلند بود که می‌شنیدم. _آقامصطفی کجایی؟ اینا دارن از پشت‌بام خونه‌ها می‌ریزن روی سر مون! دیگر نمی‌شد جلویت را گرفت. زنگ زدی به پدرم و قرار شد با او و سجاد بروید پایگاه. بابا و مامان همیشه طرف تو بودند؛ امکان نداشت شکایت را بکنم و حق را به تو ندهند؟ نمی‌شد مقابلت ایستاد. حداقل این جور مواقع نمی‌شد. دیوارهای خانه نزدیک آمده بودند. روحم فشرده می‌شد. بلند شدم و رفتم منزل مامانم. یک ساعت گذشت. دو ساعت، سه ساعت. عصر غروب شد و غروب شب و تو نیامدی. نیمه‌شب شد، خط‌ها قطع بودند و تلفن‌ها جواب نمی‌دادند. کنج دیوار نشسته بودم، زانوها در بغل و چشم به در ذکر گرفته بودم: «میاد، میاد، میاد» ساعت سه نیمه‌شب تلفن همراه‌ام زنگ خورد. گوشی‌ام را برداشتم، دیدم پدرت است: «کجایی آقاجان؟» _منزل پدرم. _نگران نشی، چیزی نیست. فقط اگه می‌شه دفترچهٔ مصطفی رو بردار و بیار بیمارستان ۵۰۲ ارتش. _چیزی شده؟ تو رو به خدا راستش رو بگید! _چیزی نیست. فقط یه کم زخمی شده! زنگ زدم آژانس. ماشین نبود. زنگ زدم به آژانسی در شهریار. ماشین که آمد با مادرم و سبحان سوار شدیم و رفتیم اندیشه. دفترچه را برداشتم و رفتم بیمارستان ۵۰۲ ارتش. مادر و پدرت جلوی در بیمارستان بودند. مادرت وقتی مرا دید به گریه افتاد. پدرت از حراست بیمارستان خواست تا مرا راه بدهند: «خانمشه، اجازه بدین بره ملاقاتش.» نمی‌دانستم چه بلایی سرت آمده. وارد اورژانس که شدم، پردهٔ آبی رنگ پارچه‌ای جلوی تخت آویزان بود. پرده کوتاه بود و یک جفت کفش پر از خون دلمه‌بسته پایین تخت بود. کپی مجاز نیست ‼️ #اسم‌تو‌مصطفاست @mohgomshode313