هرکس لازم باشد میماند ؛ تَقلا چرا ؟!

- آخر از زمزمه نام تو جان خواهم داد . .

ای قدس ، به تو از جان سلام .

نه تو می‌مانی و نه اندوه ، و نه هیچ یک از مردُم این آبادی به حباب نگرانِ لب یک رود قسم ، و به کوتاهی آن لحظه‌ی شادی که گذشت ، غصه هم می‌گذرد . آنچنانی که فقط خاطره‌ای خواهد ماند ، لحظه‌ها عریانند . به تنِ لحظه‌ی خود ، جامه‌ اندوه مپوشان هرگز : )

تو هستی ، همه نباشند .

- مثل ِتو مرد کمه ، ولی نامرد زیاده (:

آن‌هایی که به جزئیات کوچکی درموردِ من که خودم متوجه آن‌ها نیستم توجه دارند ، قلبم را لمس می‌کنند .

دلِ من تنگ تو شد ، کاش که پیدا بشوی . .

نسبتِ به تو .

من و دوستام وقتی بچه دار بشیم :

عشق یعنی که به یوسف بخورد شلاقی ، درد تا مغز و سر و جانِ زلیخا برود .

اولین واکنشم نسبت به ناراحت شدن ، کم حرف شدنه .