‌‌‌‌‌ ششمین جلسه قرارگاه امام شهید در دهه کرامت، با حضور: استاد مهدی دانشمند حاج مهدی منصوری سخنرانی: سرهنگ قاسمیان مولودی خوانی: سید محمد رضایی و حاج محمد داوری ┄┄┅┅┅❅🥀❅┅┅┅┄┄ •---✾آموزش مداحی منادی 👇 https://eitaa.com/monadi_school ┄┅═✧❁🌹🥀🌹❁✧═┅┄ ♡ ‌ ❍ㅤ ⎙ㅤ ⌲ ‌ˡᶦᵏᵉ ᶜᵒᵐᵐᵉⁿᵗ ‌ˢᵃᵛᵉ ‌ˢʰᵃʳᵉ

‌‌‌‌‌‌ موضوع بحثِ آموزشی که یادتونه؟؟؟🤔 ‌‌‌‌‌‌‌‌

‌‌‌‌‌ نوحه خوانی به سبک سنتی رو داریم آموزش میدیم😍 منتظر قسمت شور خوانی باشید🌱 ‌‌‌‌‌

‌‌‌‌‌‌ و) شور شور در سه عنوان مشترک است: الف) ضرب شور: تندترین حالت ضرب است که بین دو ضرب آن ضرب دیگری نمی توان قرار داد. ب) ذکر شور: نام پاک معصومین علیهم‌السلام که در پایان سبک شور توسط مداح و مستمع بدون وقفه و پشت سر هم تکرار می شود. مانند؛ حسین حسین ابوالفضل و... ج) سبک شور: سبک های سینه زنی که در انتهای سینه زنی ها با ضرب شور خوانده می شوند و منظور ما از شور در محافل سینه زنی همین سبک شور است که به نوعی دو عنوان دیگر را در دل خود دارد. @monadi_school ‌‌‌‌‌‌‌‌

‌‌‌‌‌‌‌ همان گونه که از کلمه " شور " برداشت می شود، نوعی سینه‌زنی، همراه با شور و هیجان و التهاب زیاد است که ناشی از ریتم تند و جانسوز بودن آن می‌باشد. این گونه عزاداری معمولا مناسب هرگونه مجلسی اعم از بزرگ، کوچک، هفتگی، دعا و زیارت و... می باشد. و چون احتیاج آن چنانی به میاندا، صف آرایی کردن و... ندارد، هر کس می تواند در آن شرکت نماید. به همین دلیل جایگاه بیشتری در مراسمات پیدا کرده است. @monadi_school ‌‌‌‌‌‌‌‌

‌‌‌‌‌ خصوصیات سبک شور به شرح زیر است: ضرب: تندترین حالت ضرب که بین دو ضرب آن ضرب دیگری نمی توان قرار داد. حالت مستمع هنگام سینه زدن: معمولا هنگام شور مستمع نشسته سینه می زند، البته گاهی مستمع، بعد از ذکر دومه با حالت هروله و ایستاده، مدتی سینه می زند و سپس می نشیند. محتوا: محتوای شور گاهی مرثیه، گاهی زبان حال مستمع در فراق حرم محبوب و عشق ورزیدن با آن ذوات مقدسه، و گاهی توصیف و مدح اهل بیت علیهم‌السلام است. جواب: شور همواره با جواب مستمع همراه است؛ اما گاهی یک بخش کوتاه به عنوان جواب انتخاب می شود و گاهی بند اول ضرب تک به طور کامل. اشعار: اشعار هر بند سبک شور معمولا دارای طول مصرع های کوتاه و بلند است. سبک: شور از جهت سبکی متنوع است و معمولا یک چهارچوب کلی مشخص سبکی در هر بند تکرار می شود؛ و در حقیقت بندها با هم یک سبک دارند اما درون هر بند ابیات دارای سبک های متنوعی هستند. @monadi_school ‌‌‌‌‌‌

‌‌‌‌‌‌ نکات حائز اهمیت در شور: ۱) تسلط بر سبک و محتوای شور نسبت به اجزای دیگر سینه‌زنی مهم تر به نظر می رسد چرا که سرعت ریتم و تسلسل کلام نسبتا زیاد است و اگر مداح بخواهد همزمان سبک را پیاده و شعر را از روی کاغذ بخواند ممکن است دچار ضعف شود. ۲) انتخاب شور و مدت زمان و محتوای آن باید با توجه به مناسبت زمانی و مکانی صورت بگیرد. ۳) متوقف کردن بیش از حد شور و صحبت کردن مداح در اثنای آن، مناسب نیست. همان طور که قبلا هم اشاره شد، (نباید گذاشت عرق سینه زن خشک بشود) تا منجر به بی حوصلگی و از بین رفتن حال سینه‌زن نگردد اما بعضی وقت ها بیان یا اشاره به بعضی از مصیبت ها، باعث خودجوش شدن شور و تحرک سینه زن ها می شود. ۴) در پایان شور، بهتر است از کاری از امام زمان عج، شهدا و امام راحل رحمت الله علیه ارائه شود. چون در واقع اینجا پایان عزاداری و سینه زنی است. ۵) هرچه به انتهای شور نزدیک می شویم باید شور و هیجان بیشتر شود و در حقیقت هنگامی که ذکر شور دم داده می شود دیگر نهایت شور مجلس است. ۶) ذکر شور از جهت محتوا باید متناسب با اصل موضوع مجلس باشد. ۷) استفاده از تعداد زیاد ذکر شورهای مختلف در یک مجلس، مناسب نیست و مجلس را دچار پراکندگی می کند. ادامه دارد... @monadi_school ‌‌‌‌‌‌‌‌

‌‌‌‌‌‌ ۸) تا ذکری به اندازه کافی توسط مستمع تکرار نشده نباید ذکر دیگری دم داده شود. ۹) ذکر شور پایانی مناسبت های مختلف محافل روضه، ذکر حسین علیه السلام است. ۱۰) ذکر حسین علیه السلام نباید طوری تلفظ شود که که نامفهوم باشد و یا به حالتی غیرمودبانه ادا شود؛ بلکه بهتر است حتی المقدور به صورت محترمانه تر مثل: " حسین یا حسین " و یا: " حسین جان حسین ادا شود یازده برخی حسین " ادا شود. ۱۱) برخی " حسین " را به صورت " حوسین " ادا می‌کنند و این مورد انتقاد بعضی قرار گرفته است. به عنوان توضیح خوب است بدانیم نام مبارک " حسین " بین اعراب هم به طرق مختلف ادا می شود و تلفظ به حالت " حُسَین " مختص عربی فصیح است. و با توجه به اینکه استفاده از روش های اقوام مختلف در عزاداری بلااشکال است می توان از روش تلفظ آذری زبانان، که " حسین " را " حوسین " تلفظ می کنند، استفاده نماییم. البته نکته بسیار مهم اینکه در هر جایی این استفاده جا ندارد بلکه جایی که مستمع آشنایی با مطالب مذکور را دارد و با این روش مانوس است می توان از آن استفاده نمود. ۱۲) گاهی شور با هروله (بالا پایین پریدن) همراه است. برخی به هروله معترضند که چه ریشه ای دارد؟ در جواب باید گفت: همان طور که ما در سینه زدن، به سر زدن و ناله زدن؛ حالت یک انسان مصیبت زده را به خود می گیریم بالا و پایین پریدن هم از حالات یک انسان داغ دیده است؛ که در مصیبت از دست دادن عزیزش مانند اسپند روی آتش، بالا و پایین می پرد. اما حتما باید دقت کنیم؛ همانطور که اگر به روشی بر سینه و سر و ناله بزنیم که وهن به اهل بیت علیهم‌السلام شود جایز نیست، هروله با حالتی موهن، صحیح نمی باشد. ۱۳) در حالتی که سبک شور طولانی است می توانیم بین آن، ضرب را از شور تبدیل به ترک نماییم تا هم تنوعی ایجاد شود و هم مستمع استراحت نماید. ۱۴) سرعت ضرب شور باید حالت طبیعی داشته باشد و در نهایت که به ذکر شور می رسد تا حدی بیشتر شود. این سرعت اگر خیلی کم باشد، از شور مجلس کاسته می شود و اگر خیلی زیاد باشد مستمع مداح خسته می شود و گاهی ضرب سینه زنی به هم می خورد. @monadi_school ‌‌‌‌‌‌

‌‌‌‌‌ سبک آموزشی شور: شب و ستاره دل و شراره چشای مهتاب داره می باره عمه گرفتاره بیا بابا رقیه بیماره بیا بابا موقع دیداره بیا بابا رقیه بیداره بیا بابا شبا که در شهر چشا تو خوابه رقیه بیدار کنج خرابه برای بابا زبون گرفته صداش گرفته چشاش پر آبه می گه کجایی سر بریده آخر عمره موهام سپیده چشام پر از زخمه بیا بابا لبم پر از زخمه بیا بابا نگاه پر از زخمه بیا بابا صدام پر از زخمه بیا بابا درسته چشمام که بی فروغه می بینم اینجا چقدر شلوغه میگم که بابا میآد سراغم با خنده مردم می گن دروغه سرم بی سامونه بیا بابا چشام غزل خونه بیا بابا دلم پریشونه بیا بابا یه کاسه خونه بیا بابا دست های زخمی لباس پاره پاهای خسته دوا نداره عمه ی تنها با اشک چشماش دوا رو زخم پاهام می ذاره. @monadi_school ‌‌‌‌‌‌‌‌

‌‌‌‌‌ با سلام و احترام وقتتون بخیر و شادی🌹 امیدوارم آموزش‌ها رو مطالعه و سبک های آموزشی رو تمرین کرده باشید🙏 ‌‌‌‌‌‌

‌‌‌‌‌‌ امروز میخوایم در مورد سبک سینه‌زنی جدید صحبت کنیم😍 ‌‌‌.