۴۹ سال پیش مردم باید با توجه به گرونی ها که هر روز اضافه می شد، هر روز برنامه زندگیشون رو بروزرسانی میکردن.

۵۰ سال پیش چاپلوسی در دوره پهلوی وارد مراحل جدیدی شده بود و به مهد کودک ها هم رسیده بود، جایی که مدیر مهد پاچه خواری نوزاد فلان مدیر رو می کنه

۴۹ سال پیش گوشت و ماهی گرم فقط برای حلقه اول درباری ها بود، مردم بیچاره هم اگر پیدا می شد باید گوشت و ماهی یخ زده می خریدند.

۴۹ سال پیش انقدر گرونی بود که مردم توان پذیرایی از مهمون رو توی عید نداشتن، درای خونه رو 60 قفله می کردن. مهمونام برای اینکه یه خرج از گردنشون کمتر شه اینطوری در خونه ها رو باز می کردن.

۴۹ سال پیش تهران که پایتخت بود، زیر ساخت لازم برای زندگی مردم رو نداشت، شما خودتون حساب شهرستان ها رو بکنید که چطوری پذیرای مسافرا بودن.

۵۰ سال پیش تمام وقت پزشکان به افرادی اختصاص داشت که نقدا پرداخت می کردند و بیچاره مردمی که هزینه شون بر عهده بیمه بود باید دنبال دکتر می دویدن.

۵۰ سال پیش در ایام نوروز، و در سایه نبود مسئولین مربوط به علت مسافرت های خارجی، گرانفروشان یکی یکی مردم را لخت می کردند.

۴۹ سال پیش زمین خیابونای تهران شبیه مزرعه بود، بهتر بود به جای عنوان شهرداری، عنوان دهیاری رو برای تهران انتخاب میکردن.

۴۹ سال پیش موندگاری پاداش و عیدی تو جیب مردم در حد چند ساعت بود و سریع پر می زد میرفت.

۵۱ سال پیش تنها راه پیشرفت در دوره پهلوی، چاپلوسی مدیران بود، هر کسی متبحرتر، مقام و ترفیع بیشتر.

۵۰ سال پیش معلوم نبود چندرغازی که به اسم پاداش می دادند چطوری قرار بود پاسخگوی نیاز 5 6 تا شکم گرسنه باشه.

۵۰ سال پیش همینجوری هم تو مدیریت جمعیت کم شهرها مونده بودند، اما از اون طرف به خاطر کمبود امکانات در روستاها مردم رو مجبور به کوچ به شهرها می کردند.