تا میام بلند شم و راه بیوفتم زیر پاهام خالی میشه و دوباره میخورم زمین هر بار که میخورم زمین،بلند شدنم سخت تر میشه..

میدونی، دیگه نه جونی تو پاهام مونده نه نوری تو قلبم روزامو همینجوری پوچ و بیهوده و تنهایی میگذرونم صبح پا میشم و تا شب تنها کاری که میکنم ، نفس کشیدنه و بعد میخوابم و‌ روزِ بعد همینطور، روزِ بعدش همینطور، روزهایِ بعد ترش هم همینطور..‌.

نمیدونم تهِ این روزایِ تاریک چخبره بذار بهت بگم که ، گاهی هم به زندگی و ادامه دادن امیدوارم! گاهی با خودم میگم تهِ این مسیر ، نوره ولی تو باور نکن...

تو

باور

نکن

🙂

نیاز دارم محیطِ اطرافم رو خاموش کنم، زمان رو نگه دارم وَ تا اطلاع ثانوی فقط وُ فقط بغل بشم :)

ماه چنان به ستاره هایش وابسته بود که تا خورشید می امد محو میشد !..

"کاش"

یکی:این وقت شب چیکا میکنی؟ من:اسم رفیقمو با بیسکویت دیکته میکنم🙇🏽‍♀🍪😂