هدایت شده از آن‌روزی‌که‌دیگر‌نیستم.
میشه اگه این پیام رو می‌بینید برای سلامتی مامانم یک حمد بخونید؟
هدایت شده از شب‌کُش'
اگه شما یه نوشته توی کتابِ شب‌کُش بودید؛ به نظر من می‌شدید نوشته‌ی"پایانِ راه."
چرا؟! چون به نظر من، هرکسی درونش با چیزی افسون شده که دیگه نمی‌تونه به حالت اول برگرده. و این افسون بودن، همیشه از خوشی نمیاد؛ حتی غم هم می‌تونه یه افسون باشه.
اما امیدوارم اون اندوهِ درون‌تون نه این‌که باطل شه، فقط ماهیتش عوض بشه و بدل بشه به یه شادی عمیق.
_اگه یه روز برای همیشه رفتم و همه به کل من و فراموش کنن چی؟
اصلا کسی هست که دلش واسم تنگ شه؟!
تراوشات رندوم.
پارت¹