وقتی بغض... راهِ صدا را... در گلو بسته... جز سکوت، راهی نداری! که بعضی حرف‌ها... از سکوت خوانده می‌شود! بعضی‌شان از چشم‌ها... و اشک‌ها! همین سکوت است که... موها را سپید می‌کند... آدم را گوشه‌گیر... و دل آدم را می‌شکند! سکوت... از کوچه شروع می‌شود... و می‌رسد به گودال؛ امان از کوچه... وای از گودال!

زره‌ام پشت ندارد به تو پشتم بند است ..:)))

با احتیاط:)

این مداحی واقعا آتیشم میزنه💔 کل پارسال با این سر کردم

با حال مناسب.....:)

-

- ما را بخواهی یا نخواهی نوکرت هستیم ! جای تعجب نیست ، رسم نوکری این است ..

پیر گشتی آخرش پای علی ؛ ماهِ‌علی بی تو می میرد علی ؛ برخیز .. همراهِ علي....💔 ‌

شب است و خواب تو را باز می‌رباید درد که شب ز نیمه گذشته هنوز بیداری ..

دوباره شب شد و سر درد دارد بمیرم باز مادر درد دارد.:)

شبت بخیر غمت نیز

۱۴۰۵/۸/۲ بارون! این دفعه دیر کردی. چند روزه منتظرتم، از دیشب تا حالا میدونستم بالاخره تو میای. فرقی نداره چه روزی باشه، فرق نداره چه موقعی باشه، بهار یا پاییز، تو همیشه توی این چند روز پیدات میشه. چند ساله دارم به رفت و آمد هات دقت میکنم و الان زمان اومدنت دستمه. از همون لحظه‌ی که سپیده‌دم امروز سر زد و آفتاب طلوع کرد، بدون اینکه بیام دم پنجره، با خودم شرط بسته بودم که تو بالاخره امروز پیدات میشه،حتی شده اندازه‌ی چند قطره، امکان نداره نیای. تو، روز شهادت اول و دوم کسی که مهریه‌اش آب بود، پیدات میشه. کسی که به مظلومانه ترین و غریب ترین حالت ممکن از بین مردم اون زمان رفت.کسی که عرش خدا با آوردن اسمش می‌لرزید، ولی آدمای اون دوران، نه تنها عظمت خودش رو، بلکه قدر خانواده و امامشون رو هم ندونستن و درک نکرد. میگما دنیا چه ها که نمیکنه. کی باورش میشد حبیبه‌ی خدا اینطوری مردم اون زمان و نفرین کنه و با دلی پر از غم این دنیا رو ترک کنه؟ کی باور میکرد مردی که در خیبر و بدون حتی یه لرزش دست از جا درآورده باشه،تو عزای همسرش انقد ضعیف بشه و کمرش بشکنه؟ زمونه خیلی نامرده، مگه نه؟ بگذریم. میگن حالِ دلِ هر کسی از ظاهرش پیداست. ظاهراً عرش خدا این چند روز بدجوری بهم ریخته. پس برای همینه که آسمون توی این روز عجیب میگیره، انگار تو و آسمون یه چیزایی رو متوجه میشید که ما آدما، به خاطر قلب سیاهمون متوجه اون نمیشیم و واسه همینه که هوای دلتون انقدر گرفته میشه، و انسان موجودیست فراموش کار. مغموم ۲۲:۱۵