یا مرا آرام کن با حرف یا یک مُشت شعر..
یا صدایت را بیا در این مُسکن ها بریز ..
چو نام تو به دلم آمد از جهان رَستم
به شوق دیدن چشمان تو دل بستم
تو از محبت خود شعر عاشقی گفتی
من از سکوت پر از عشق خویش پیوستم
اگرچه واژه ندارم برای شرح دلم
بدان که پای تو تا آخر زمان هستم
تو از وفا سخن آوردی و من از جانم
گواه عشق تو را در نگاهِ خود جستم
مرا چه حاجتِ صد غزل برای وصالت؟
همین بس است بگویم: به عشق تو مستم
اگر تمام جهان بینِ ما حصار کشد
قسم به عشق.. من از عهد خویش نگسستم
تو دوست داشتنم را ز شعر میپرسی؟
تمامِ حرفِ دلم این است: من هم تو را خواستم...
شاعر: ام.جی
گر در این دنیا نشد ؛ برزخ که پیدا کردمت
می نشینم تا قیامت با تو صحبت میکنم :)
همچو موهای ِفرت امشب پریشان و پرم ؛
این زن ِآشفته را امشب در آغوشت بگیر :) !