هنگام تماشایت ، از بس که تو زیبایی ،
با هول و ولا خواندم ، لا حَول و ولاها را .
دوای درد درمان سوز این دیوانه دست توست ،
بغل نه بوسه نه حتی کمی از بوت هم کافیست .
خندهات شیرین ، لبانت قند و چشمت چون شراب
باز میپرسی چرا سرمست و شیدای منی ؟