eitaa logo
ایستگاه مسافران کهکشانی؛
192 دنبال‌کننده
385 عکس
45 ویدیو
0 فایل
فرا تر از راه شیری، بالا تر از گنجایش ذهن های درون قفس. «فضا به هیچ وجه دور نیست.اگر می‌توانستیم با ماشین به سمت آسمان برانیم، بعد از یک ساعت به مقصد میرسیدیم.»
مشاهده در ایتا
دانلود
سینگال: مامور E - 015 صدامو دارید؟مامورهستم میتونید من و ردیابی کنید؟ ظاهرا بین حلقه ی زحل گمشدم!!! V -025 - پایگاه:پیداتون کردم، لطفا با سفینه ای براتون فرستادیم بیاید طرف مریخ
سیگنال:مامور M-006 هستم از مامورین ستاره ی سیریوس باهاتون ارتباط برقرار میکنم اینجا خیلی قشنگه!!!!خوشحال میشم پاشید بیابددددددد - پایگاه: باید کار اتوبان ماه- مریخ رو تموم کنیم فعلا، زود میایم، اونجا مواد غذایی کافی دارید ؟
سیگنال: پایگاه؟ ما.. مامور صدامو میشنوید؟ منA200هستم ما به یه مش..کل بزرگ تو نپتون پیدا.. کردیم! مامور هستید؟ - پایگاه: پایگاه صحبت میکنه، E-015 هستم چیشده؟؟
سیگنال: https://eitaa.com/moon_station/33 صدا.تـ.ون مش..ل دا..ه مثـ..اینک.. ....ـیاه چا..گیر..افتـ....ایم.. - پایگاه: اگه خودتون رو به طرف زحل بکشونید میتونید از راه میان کهکشانی زحل-مریخ بیاید سمت ما، ما میکشونیمتون طرف خودمون
براتون از اتوبان ماه - مریخ نگفتم؟
اتوبان ماه - مریخ
کهکشان مارپیچی گل آفتابگردان ( NGC 5055 یا M63) با فاصله ۳۰ میلیون سال نوری (هم فاصله با M51). صورت فلکی تازی ها(سگ های شکاری) کهکشان آفتابگردان در ۱۴ ژوئن ۱۷۷۹ توسط پیِر مِشان، همکار چارلز مسیه کشف شد و چون شصت‌وسومین شیء آسمانی بود که مسیه آن‌را در فهرست کاتالوگ خود ثبت کرد، M63 (مخفف Messier 63) نام گرفت
ایستگاه مسافران کهکشانی؛
کهکشان مارپیچی گل آفتابگردان ( NGC 5055 یا M63) با فاصله ۳۰ میلیون سال نوری (هم فاصله با M51). صورت
یکی از مشخصه‌های کهکشان آفتابگردان منطقه زرد درخشان مرکز آن و نیز بازوهای مارپیچی بلندی است که با مناطق ستاره‌زای فعال و نوارهای غباری تیره درهم‌ آمیخته‌اند. هنگام رصد این کهکشان با طول‌موج فروسرخ، مشخص شد که دو بازوی مارپیچی دارد. در منطقه درونی کهکشان M63 بازوهای مارپیچی حول هسته، فشرده‌تر هستند و با پیش‌روی به‌سمت بیرون، بازتر شده‌اند. کهکشان آفتابگردان (M63) چندین منطقه ستاره‌فشان درخشان دارد که در اصل، سحابی‌هایی گسیلشی در بازوهای مارپیچی منطقه بیرونی آن هستند. بازوها ناممتد و تکه‌تکه‌اند و این قطعات گویی در سراسر کهکشان پخش شده‌اند. به‌همین علت M63 گونه خاصی از کهکشان‌های مارپیچی است که به آن‌ها کهکشان‌های مارپیچی کُرک‌دار (flocculent spiral galaxy) می‌گویند. حدود ۳۰ درصد کهکشان‌های مارپیچی، کرک‌دار هستند و فقط ۱۰ درصدشان مارپیچ‌های بزرگ دارند و مابقی عمدتاً چندبازویی هستند.
کهکشان آفتابگردان با دوربین چشمی به‌سختی دیده می‌شود. با تلسکوپ بازتابی ۳.۱ اینچی می‌توان کهکشان بودنش را تشخیص داد اما جزئییات و بازوهای مارپیچی آن آشکار نمی‌شود. تلسکوپ ۶ اینچی، هسته درخشان کهکشان و توده‌های ابری حول هسته را نشان می‌دهد، اما برای مشاهده ساختار مارپیچی کهکشان، تلسکوپ ۸ اینچی یا بزرگتر از آن لازم است.
آفتابگردان با کهکشان گرداب و نیز با دست‌کم شش کهکشان کوچکتر پیوند گرانشی دارد و به‌همین علت آن‌ها را گروه M51 نامیده‌اند. اجرام آسمانی NGC 5023 و NGC 5229 و کهکشان نامنظم UGC 8331 نیز عضو این گروه هستند.
آفتابگردان یکی از چهار کهکشان مسیه در صورت فلکی سگان شکاری است و سه مورد بعدی گرداب (M51)، چشم گربه (M94) و M106 هستند. آفتابگردان کهکشان درخشانی است و در مقایسه با کهکشان بزرگ گرداب (M51) فقط اندکی کم‌فروغ‌تر است.