یکی از مشخصه‌های کهکشان آفتابگردان منطقه زرد درخشان مرکز آن و نیز بازوهای مارپیچی بلندی است که با مناطق ستاره‌زای فعال و نوارهای غباری تیره درهم‌ آمیخته‌اند. هنگام رصد این کهکشان با طول‌موج فروسرخ، مشخص شد که دو بازوی مارپیچی دارد. در منطقه درونی کهکشان M63 بازوهای مارپیچی حول هسته، فشرده‌تر هستند و با پیش‌روی به‌سمت بیرون، بازتر شده‌اند. کهکشان آفتابگردان (M63) چندین منطقه ستاره‌فشان درخشان دارد که در اصل، سحابی‌هایی گسیلشی در بازوهای مارپیچی منطقه بیرونی آن هستند. بازوها ناممتد و تکه‌تکه‌اند و این قطعات گویی در سراسر کهکشان پخش شده‌اند. به‌همین علت M63 گونه خاصی از کهکشان‌های مارپیچی است که به آن‌ها کهکشان‌های مارپیچی کُرک‌دار (flocculent spiral galaxy) می‌گویند. حدود ۳۰ درصد کهکشان‌های مارپیچی، کرک‌دار هستند و فقط ۱۰ درصدشان مارپیچ‌های بزرگ دارند و مابقی عمدتاً چندبازویی هستند.

کهکشان آفتابگردان با دوربین چشمی به‌سختی دیده می‌شود. با تلسکوپ بازتابی ۳.۱ اینچی می‌توان کهکشان بودنش را تشخیص داد اما جزئییات و بازوهای مارپیچی آن آشکار نمی‌شود. تلسکوپ ۶ اینچی، هسته درخشان کهکشان و توده‌های ابری حول هسته را نشان می‌دهد، اما برای مشاهده ساختار مارپیچی کهکشان، تلسکوپ ۸ اینچی یا بزرگتر از آن لازم است.

آفتابگردان با کهکشان گرداب و نیز با دست‌کم شش کهکشان کوچکتر پیوند گرانشی دارد و به‌همین علت آن‌ها را گروه M51 نامیده‌اند. اجرام آسمانی NGC 5023 و NGC 5229 و کهکشان نامنظم UGC 8331 نیز عضو این گروه هستند.

آفتابگردان یکی از چهار کهکشان مسیه در صورت فلکی سگان شکاری است و سه مورد بعدی گرداب (M51)، چشم گربه (M94) و M106 هستند. آفتابگردان کهکشان درخشانی است و در مقایسه با کهکشان بزرگ گرداب (M51) فقط اندکی کم‌فروغ‌تر است.

با اختلاف از کهکشان های موردعلاقم:

سیگنال های اینجا خیلی ضعیفه، ماهواره اصلی ازمون خیلی دور شده و مطالب رو نمیتونم به اشتراک بذارم

روز طولانی ای بوپ

طولانی طولانی طولانی

و هنوزم تموم نشده

یه نشست داریم ساعت ۷ و نیم به زمان شما

راستی گفتم؟

ما الان روی ماه هستیم