نوح هاموند: «سطح میراندا به شکل عجیبی در حال تغییر است. دلیل چنین تغییراتی در این قمر احتمالاً کشش گرانشی اورانوس است، نتیجه ی انقباض و انبساط دائمی این سیاره روی میراندا باعث گرم شدن و بهم ریختگی آن می شود. در بخش درونی میراندا آنچنان انقباض و انبساطی شکل می گیرد که انرژی قابل توجهی – معادل با ۲.۵ برابر حداکثر توان سد هوور در ایالات متحده یا ۵ گیگا وات – تولید می شود. این گردش و تغییر دائمی در پوسته یخی میراندا چیزی شبیه گدازه های درونی زمین نیز ایجاد می کند. برای شناخت بیشتر این قمر نیاز هست تا بتوانیم در آینده ماموریت اکتشافی در آن انجام دهیم تا به آنچه در نیمکره دیگرش رخ می دهد هم آگاهی پیدا کنیم.»

و ماهم برای همین اکتشاف اینجاییم

میترسم که باز ماهواره ها اتصالی پیدا کنن

درهرصورت همه ماموریت ها سخته

ما خودمون انتخاب کردیم که انجامش بدیم

پاش هم میمونیم

شاید بتونیم بریم آندرومدا

و اونجا مارشملو کباب کنیم

فضا به هیچ وجه دور نیست

عنوان: میراندا واقعا چطور جاییه؟ تصویری که می‌بینی، با کنار هم گذاشتن و بازسازی عکس‌های قدیمی فضاپیمای وویجر ۲ ناسا ساخته شده و قمر میراندا که حدود ۵۰۰ کیلومتر قطر داره رو نشون می‌ده. اواخر دهه ۱۹۸۰، وویجر ۲ از کنار اورانوس رد شد و تونست به این قمر نزدیک بشه؛ قمری که سطحش پر از دهانه، شکاف و شیارهای عجیب و غریبه و اسمش رو از یکی از شخصیت‌های نمایشنامه طوفان شکسپیر گرفته. دانشمندان سیاره‌شناسی با استفاده از همین داده‌ها و عکس‌های واضح، دوباره دارن فکر می‌کنن که چه چیزی باعث شده سطح میراندا اینقدر خاص و عجیب بشه. یکی از فرضیه‌های اصلی اینه که شاید زیر سطح یخی میراندا، زمانی یک اقیانوس بزرگ آب مایع وجود داشته که حالا داره کم‌کم یخ می‌زنه. به لطف ماموریت وویجر ۲، حالا میراندا هم مثل اروپا، تیتان و چند قمر یخی دیگه، وارد جستجو برای پیدا کردن آب و حتی شاید نشانه‌هایی از حیات میکروبی در منظومه شمسی ما شده....

ماهواره متزلزل.

سلام؟