افسانه‌ها را چنان می‌گویند که انگار واقعیت‌اند؛ و واقعیت‌ها را چنان می‌نمایانند که گویی افسانه‌اند...

و درختان هرچه پربارتر، افتاده‌تر..

در شهر راه می‌روی و قلب کوچکت درهم مچاله می‌شود از جهل مردمان..

گرچه بر پیکرمان زخم زیاد است ولی ما چو نخلیم که تا سر نرود جان ندهیم..

خواب نمیبَرد مرا ؛ یار نمیخَرد مرا مرگ نمیدَرد مرا ؛ آه چه بی بَها شدم

٣٦٥روز منتظر این ١٠ شب می‌مونیم و این ده شب، سریع‌تر از همیشه می‌گذره...

دنیا محل ابتلاء است. غفلت نکنی!

مردانِ حسین علیه السلام تا ابد شجاع‌ترینِ مردمان زمان خویش‌اند. این را بکوبید در دهان ناپاک کسانی که به غلط آیت‌الله خامنه‌ای ما را توصیف می‌کنند. بنشینید بر جایتان، و برای کسی که در «جمعه‌ی نصر» درحالی که ما قلبمان در دهان می‌کوبید، چنان با صلابت حاضر شد؛ تعیین تکلیف نکنید. آیت الله، خود می‌داند به چه هنگام، چه کند. سیدعلی ما، نه چون شما تهوّر دارد و نه ترس. این امری است که دهه‌هاست ثابت شده. از همان روزهای قبل از انقلاب..

و ماشاءالله و لاحول و لاقوة إلا بالله مردان شجاع زاده‌ی حسین علیه السلام.. اللهم احفظ سیدنا القائد الامام خامنئی

من با یقین می‌گویم؛ دستی که به دست امام زمان (عج) رسیده است..

این کدام خاصیت است کربلاء را؟ که چون اندر آن باشی، خیالی‌ست مبهم و رؤیایی‌ست شیرین. و چون بازگردی، از همان ابتداء دل‌تنگی سر باز می‌کند. گویی که سال‌هاست فراق میان این دل و آن قبة.. */اربعین-سنه‌ی صفرچهار

اون‌جای مداحی که می‌گه: از خدا می‌خوام حالا که منم میونِ این عزادارام؛ سمتِ راهِ دیگه‌ای راهی نشه پاهام..