اقا من سریال کره ای زیاد نگاه نمی‌کنم مانگا هم نمیخونم مانهو هم نه ولی طرفدار سفت و سخت اسکیزم اهنگای خیلی از گروه های دیگه هم گوش میدم نصف بیشتر پلی لیست من موسیقی کیپاپه واقعا نمیدونم چیش بده اون ویدیو رو هم دیدم بیشتر راجب مانهوا و مانگا بود واقعا نمیفهمم مشگل کیپاپ چیه من خودم واقعا فکر نمیکردم یروز فن اینا بشم و فکر میکردم اینا که میگن اره بیتی اس مارو از افسردگی نجات داد فکر میکردم مسخرس و اینا یه مشت بچه سالن هنوزم فکر میکنم ارمی ها بچه سالن ولی جدی من خودم چادری نماز میخونم و اینکه فیک های شرم اور مینویسن یا شیپ میکنن مخالفم ولی جدی من خیلی ذوق میکنم میبینمشون و اهنگ هاشونو گوش میدم انرزی میگیریم خیلی دوسشون دارم / ببین بزار اینطوری بگم، تو الان تو دسته ی آدم های نرمال هستی خب؟ ولی متاسفانه به قول خودت خیلیا تا همینجا اومدن که فقط حس خوبی میگرفتن اما متاسفانه کم کم به بخشای دارکش آلوده شدن، بالاخره کنجکاوی آدمو به هر سمتی میکشونه، در مرحله بعدی باید بگیم هدف و ایدئولوژی اصلی ای که پشت این صنایع هست واسه اینه که شما رو کم کم سوق بده به سمت بخش دارکش بنابراین همیشه خطر هست و فاصله ی تو تا خطر کلیک کردن روی یک دکمه یا باز کردن یه فایله. و جدا از همه ی اینا بحث کی‌رول هست که خیلی مفصله و داستان طولانی ای داره

بزار اینجوری شروع کنم، قبول داری ظهور یهویی یه چیز یه داستانی پشتش هست؟

نمیگم ظهور، رونق گرفتن اون چیز، نقطه شکوفاییش

تا قبل از کرونا که دست بچه ها گوشی بیاد ۹۹ درصد بچه های ایرانی نمیدونستن فرق کره ی شمالی و جنوبی چیه چه برسه کیپاپر بشن درسته؟

حالا فکر کن صنعت کیپاپ قبل اینکه انقدر تو کل دنیا محبوب بشه و بترکه، قبلش مثل باقی صنایع پاپ تو دنیا بود، آدمایی با ظاهرای نسبتا ساده و آهنگای معمولی

اینکه نمیدونید گوشیای تو دستمون، هوش مصنوعی و هر چیزی دیگه ای که تو دنیا میاد روی کار جهت خیر خواهی و عاشق چشم و ابروی ما بودن نیست آزارم میده

مال کدوم نسلید؟ من دارم میگم نقطه اوج شما میگید از قبل بود؟ معلومه که از قبل بود. بچسبید به اینکه یهویی جون گرفت و همه جا پخش شد

این صنعت یهو باب شد تو ایران و کم کم تو هر جمعی می دیدی از بین ۱۰ تا دختر حداقل ۶ تاشون کیپاپرن. آیا این مسئله عادی بود؟ فعلا میگیم عادیه چون ترند بود

کم کم مراحل بعدی آنلاک شد، از دیدن موزیک ویدئو و گوش کردن آهنگ، بچه ها ورود کردن به خوندن فیکشن و داستان های خیالی

این وسط یادآوری کنم اینایی که میگم شامل همه نمیشه، ولی برای خیلیا اتقاق افتاده. پس شمایی که فن افراطی نیستی با شما نیستم

این داستانا هم اوایلش عادی بود، یه سری محتوای دوستانه، کم کم عاشقانه، کم کم تبدیل شد به اینکه تو خودتو جای معشوق طرف بزاری و کم کمممم یه سری ذهن مریض گرفتن این خواننده ها رو دو به دو با هم شیپ کردن، شیپ یعنی چی؟ یعنی به قول خودمون پارتنر همدیگه باشن و فکر کنید دو تا زن یا دو تا مرد و این تو داستانا نوشته شد🙏🏻

یکم گذشت و این داستانا رنگ و بوی جنسی گرفتن. خیلی مسائل وحشتناک توشون نوشته می‌شد و افکاری مثل bdsm یا برده داری خیلی قشنگگگ و تمیز داخلشون عادی سازی شد و الان کلی دختر داریم تو ایران که عاشق چنین چیزایین :)))