نمیدونم منظورمو میفهمید یا نه
ولی یه آدمایی هستن که هم از بودنشون توی زندگیت اذیت میشی هم از نبودنشون .
میدانم چرا هیچگاه یاد من نیستی. من زخمی بر روحت به یادگار نگذاشتم که با هر تلنگری یادم بیفتی. انسان به زخمها بیشتر میاندیشد تا مرهمها.
-ایوان کلیما
من از دیار عروسکها میآیم
از زیر سایههای درختان کاغذی
در باغ یک کتاب مصور
از فصلهای خشک تجربههای عقیم دوستی و عشق...
-فروغ فرخزاد